جعفر شهرى باف
17
طهران قديم ( فارسى )
آن دروازه و نقارهخانهاى شبيه به آن جلو ميدان مشق به دستور سردار سپه بنا شد كه تا اكنون برقرار مىباشد ، اما آن گيرندگى و ظرافت را نتوانست بدست آورد . 4 - دروازه خيابان علاء الدوله : اول فردوسى مشرف به ميدان سپه . 5 و 6 - دروازههاى باغشاه و لالهزار : در زمان خود قاجار براى عبور و مرور واگن برداشته شد و اثرى از آنها نمانده بود . 7 - دروازه ارك : جنوب ميدان ارك كه بر سر در آن نيز نقارهخانه ساخته شده بود . 8 - دروازه نو : بر خلاف نامش دروازه كهنهاى بود در انتهاى بازار عباسآباد كه از دوران صفويه بر جاى مانده مخروبهء آن هنوز باقيست . 9 - سر در الماسيه : انتهاى خيابان باب همايون سردرى دروازه مانند داشت كه باغ اندرون شاهى را به خارج مرتبط مىكرد ، شبيه به ديگر دروازهها و با بسته شدن آن دروازهها ، راه رفت و آمد به اندرون قطع مىگرديد . دروازههاى اطراف شهر در هر طرف از جهات چهارگانه شهر سه دروازه نيز وجود داشت كه عبارت بودند از : شمال : دروازه شميران ( حدود سر پيچ شميران فعلى يعنى محل تقاطع خيابان كورش كبير و شاهرضا ) و دروازه دولت ( محل تلاقى خيابانهاى سعدى شمالى و شاهرضا و روزولت ) و دروازه يوسفآباد ( چهار راه كالج ) . غرب : دروازه باغشاه ( انتهاى خيابان سپه ) دروازه قزوين ( ميدان قزوين ) و دروازه گمرك ( انتهاى خيابان اميريه رو به ميدان گمرك ) . جنوب : دروازه خانىآباد ( ميدان خانىآباد در محل تلاقى خيابان خانىآباد يا مولوى با خيابان شوش ) دروازه غار ( فاصل بين خانىآباد و ميدان شوش )
--> رضا ( ع ) مىنوازند .