فرا گرفتن صداها و حركات نيز بود كه نه تنها دشوارترين كلمات فارسى بلكه جملات عربى و غير آن را به راحتى قرائت مينمود . حروف ابجد بعد از آن نوبت به ياد دادن حروف ابجد كه لفظ عرب بود مىرسيد و اين نيز فوايدى داشت و هر چه جلوتر مىرفت از آن بهره زيادترى مىگرفت ، از جمله شناخت و تميز حروف و كلمات فارسى از عربى و ديگر آشنا شدن با صداهاى حروف عربى و سهولت فرا گرفتن تجويد و ادا كردن صحيح كلمات قرآن و از آموزش اعداد ابجد كه پس از حروف ابجد تعليم مىگرديد آموزنده آشنايى با مسايل تقويم و نجوم احكامى بهم مىرساند ، اضافه بر نزديكى او با بسيارى از مفاهيم علوم قديمه و غريبه كه نازلترين آن شناخت گردش ماه و آفتاب و حركات سيارات و طالع وقت و استخراج بروج و كواكب و نشانيدن و خواندن زايچه‌هاى وقت خود و ديگران و فهميدن ماده تاريخهاى عددى و ديگر مسايل متداول روز مثل تقويم و تطبيق و قرائت طالع اشخاص با فالنامه‌ها - كه از شيرين‌ترين سرگرمىها بشمار مىآمد در اين صورت مىشد : ا ب ج د - ه و ز - ح ط ى - ك ل م ن - س ع ف ص - ق ر ش ت - ث خ ذ - ض ظ غ و اينطور تركيب و تلفظ مىشد : ابجد - هوّز - حطىّ - كلمن - سعفص - قرشت - ثخّذ - ضظغ و بدينصورت به عدد درآمده بود : 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 20 30 40 50 60 70 الف - ب - ج - د - ه - و - ز - ح - ط - ى - ك - ل - م - ن - س - ع - 80 90 100 200 300 400 500 600 700 800 900 1000 ف - ص - ق - ر - ش - ت - ث - خ - ذ - ض - ظ - غ . در آخر قرائت هر بار ابجد هم بود كه بايد محصل اين جملات را نيز از قرآن بر آن افزوده ، با تمام كردن « ضظغ » بگويد : فتبارك اللّه احسن الخالقين ، الحمد للّه رب العالمين ، همچنانكه در ابتداى هر درس بخواند : بسم اللّه الرحمن الرحيم ، هو الفتاح العليم كه گويا جهت تيمن اختيار شده بود .