تا آخرين لحظاتى كه اردو رمق داشت و نفس مىكشيد ، با كمى تغييرات حفظ شد . تعدادى از افراد جامعه براى افسرى در اردو زاده مىشدند و تعدادى هم براى عسكرى و بيگارى و خدمت در خانهء همان افسران به دنيا مىآمدند . آقاى عظيمى كه خود يك ارتشى است ، بيش از هركس ديگر با ماهيت و تركيب اردوى افغانستان آشنايى دارد . او دربارهء تركيب ملى پرسنل اردوى افغانستان مىنويسد : « تركيب ملى پرسنل اردو به اين طريق بود : - افسران را بيشتر از پشتونهاى زمين‌دار تشكيل مىداد كه از زندگى مرفه برخوردار بودند . عده‌اى از افسران از تاجيكهاى تحصيل‌كرده و روشنفكر تشكيل مىيافتند . تعداد كمى از ازبكها و نورستانيها ، بلوچ‌ها نيز به حيث افسر خدمت مىكردند . ولى هنوز هم افسران هزاره در اردوى افغانستان اندك بودند . - سربازان را عمدتا دهقانان تهىدست و كم‌زمين تشكيل مىداد كه بيشتر از 80 فيصد آنها را تاجيكها ، ازبكها ، هزاره‌ها ، نورستانيها و مردم غير پشتون تشكيل مىدادند و فيصدى كه پشتونها را در بر مىگرفت مردم جلال‌آباد ، لغمان ، كنرها و اهالى پشتوزبان غزنى ، بلخ ، هرات ، قندهار و غيره بود . امّا مردم پكتيا و پكتيكا [ خوست ] و قسمتى از قندهاريان را خداوند معاف كرده بود كه هيچ گاهى خدمت سربازى را انجام ندهند و در اردو همانند گذشته هنوز هم اختلافات قبيله‌اى و تعصب لسانى و فرقوى حاكم بود . » « 1 » ناگفته نماند كه تركيب بالا ، ساختار ارتش در دورهء كمونيستها را به نمايش مىگذارد ، دوره‌اى كه تا حدودى ديگر اقوام نيز به مقامات بالاى

--> ( 1 ) . اردو و سياست ، ص 251 .