همچنان در كشور باقى ماند . مقايسهء افغانستان با كشورهاى ديگر از نگاه فرهنگى حقيقت اين است كه اگر فقيرى ، غنى را در كنار خود نبيند ، احساس فقر و نادارى نمىكند ، چون مىپندارد كه همه مثل اويند . به همين‌گونه ، ملتى كه از پيشرفتهاى جهان آگاه نباشد ، احساس حقارت نمىكند زيرا اين تصوّر را دارد كه مردم جهان نيز مثل آنها زندگى مىكنند . ولى وقتى متوجه تفاوت زندگى خود با زندگى ديگران شد ، مثل سر سيد احمد خان مردم متمدن را انسان و مردم خود را وحشى به حساب مىآورد . به‌هرحال مقايسهء زير با دو كشور همسايه يعنى ايران و پاكستان نشان مىدهد كه ما از نظر فرهنگى با اين دو كشور چه ميزان فاصله داريم . موقعيت فرهنگى ايران . براساس يك نوشته « 1 » در سال 1367 در سراسر ايران 12 ميليون دانش‌آموز وجود داشته است كه 5 ، 3 ميليون آن در تهران و 5 ، 8 ميليون ديگر در سراسر ايران مشغول درس بوده‌اند . در همان سال در كل ايران 350000 دانشجو وجود داشته است كه در 78 دانشگاه و مؤسسه علمى ( 43 واحد تهران و 35 واحد در ساير شهرهاى ايران ) مشغول تحصيل بودند . تعداد جرايد و نشريات مجاز در آن سال 96 عنوان بوده كه 65 جريده در تهران و 31 جريدهء ديگر در ساير شهرهاى ايران انتشار مىيافته است . بر فرض اين‌كه جمعيت ايران را سه برابر جمعيت افغانستان بدانيم « 2 » ،

--> ( 1 ) . حكومتهاى محلى و عدم تمركز ، دكتر ابو القاسم طاهرى ، چاپ 1370 ، ص 149 . ( 2 ) . درواقع جمعيت افغانستان احتمالا به اندازهء نصف جمعيت ايران است ، چرا كه طبق -