نوبت اول : شيخ كبير و حوالى آن بدانك تابع بدر منير شيخ كبير ابو عبد الله محمد بن خفيف اصل پدران او از شيراز است و مادر وى از نيشابور است و شيخ ابو الحسن ديلمى كه مشيخه نوشته است در آنجا ميآورد كه شيخ كبير شيخ المشايخ بود يعنى پير پيران كه شيخان پيرصفت مريدان بودند « 1 » و هم او گفته كه شيخ كبير مقتداى عصر بود و اگرنه او بودى ما طلب فايده استعداد و رفعت و كرامات و درجه نميكرديم « 2 » زيرا كه منت و لطف و كرم حق سبحانه و تعالى روزى ما گشت تا ما او را دريافتيم و جايگاه وى طلب كرديم و ميگويد بدانك سن شيخ و كردار و حال و كارگزارى عصر وى و درايت عقل وى بود « 3 » و شيخ كبير خاتم صوفيان پيشينه بود و كارفرماى صوفيان بازمانده . يعنى بفرمان پيران گذشته « 4 » مريدان را كار ميفرمود .

--> ( 1 ) - جها : كه آن شيخان مريد او بودند . ( 2 ) - جها : و استعداد رفعت و كرامات درجه نمىيافتيم . ( 3 ) - جها : و كارگذارى عصر وى در رايت عقل وى بود . نظر باينكه ترجمه مشوش است عين عبارات شد الازار در اين مورد نقل مىشود : قال الشيخ ابو الحسن الديلمى فى مشيخته هو شيخ الشيوخ و امام اهل النحله و لولا ان من الله علينا به طول عمره حتى ادركناه و استفدنا منه لكان معدودا فى الطبقه الثانيه لمحله و سنه و علمه و حاله و حاجة اهل عصره اليه فى رأيه و عقله . ( 4 ) - جها : بفرمان گذشته .