استيناس يابد بوى . الحديث : روايت كرده‌اند از ابو هريره كه گفت هرگاه مردى بگورى گذشت و سلام كرد خواه آنكه ميشناسد يا نه « 148 » چون سلام به شخص آن قبر كرد جواب وى بازميدهد « 149 » و شيخ ما صدر الملة و الدين « 150 » مظفر قدس سره « 151 » در بعضى از مصنفات خود آورده است كه روح زائر را روشنائى عمل بيشتر است و روح مزور له « 152 » را روشنائى تجليات پس « 153 » هرگاه كه زنده زيارت مرده كرد و دو روح مقابل « 154 » يكديگر شدند از اثر مقابله دو روح دو « 155 » نور زائر يكديگر شوند و اين از اسرار « 156 » مكاشفات است كه اصحاب برياضات دريابند . الحديث : روايت كرده است ترمذى از جابر رضى الله عنه كه حضرت پيغمبر « 157 » شبى بگورى درآمد و چراغى نهاده بود پس نور آن گور « 158 » فرا گرفت از طرف قبله و گفت رحمت كناد بر تو خداى تعالى كه قرآن بسيار خواندهء و ذكر بسيار گويندهء « 159 » الحديث : بخارى از عايشه روايت كرده كه گفت ابو بكر پس از مرگ رسول خداى صلى الله عليه و آله و سلم در سنح « 160 » كه موضعى است از سراب نشسته بود روى به مسجد آورد و با هيچكس سخن نميگفت تا در مسجد درآمد و بيامد نزد عايشه و قصد رسول خداى كرد صلى الله عليه و آله و سلم و جامه برو پوشيده بود پس از وى بازكرد و گفت اى پيغمبر خداى پدر و مادر من فداى تو باد به حق خداى كه جمع نكند بر تو پروردگار دو مرگ اما مرگى كه بر تو نوشته بودند يافتى و در روايتى ديگر آنست كه

--> ( 148 ) - جها : خواه او را شناسد . ( 149 ) - جها : جواب ميدهد . ( 150 ) - مد : شيخ ناصر المله و الدين ! ( 151 ) - مد : قدس الله روحه . ( 152 ) - جها : مرده . ( 153 ) - مد : روشنائى تجليات بيشتر است پس . ( 154 ) - مد : بمقابل . ( 155 ) - مد : آن دو روح در نور ! ( 156 ) - مد : اثر . ( 157 ) - مد : كه پيغمبر عليه الصلاة و السلم . ( 158 ) - مد : پس آن گور . ( 159 ) - مد : خداى معالى اگر قرآن بسيار خواندهء و ذكر بسيار گويندهء . ( 160 ) - مد : سنح - بضم سين مهمله و سكون نون و در آخر حاء مهمله نام يكى از محلات بالائين مدينه است .