گفت خوشت باد يا رسول الله در زندگى و مردگى « 161 » . الحديث : ترمذى از ابى مليكه روايت كند كه گفت عبد الرحمن بن ابى بكر به حبشى « 162 » وفات كرد و حمل او به مكه كرده دفن كردند چون عايشه بيامد نزد گور وى گفت به حق خداى اگر حاضر بودمى در نزد وفات تو ترا دفن نميكردم الا جائى كه مردى و اگر ترا نمىديدم زيارت نميكردم « 163 » و اين به حق دليلست كه ميت مىشنود و خطابى كه با وى ميكنند . الحديث : شيخ شهاب الدين سهروردى رحمة الله عليه در كتاب عوارف آورده است كه روحها در عالم برزخ مىبينند حالهاى دنيا و در آسمان فرشتگان از احوال ايشان ميگويند و روحها در شيب عرش‌اند بسيار مىپرند به بهشت و هرجائى كه مىخواهند به قدر سعى خويش كه در راه خداى برده‌اند .

--> ( 161 ) - نظر باينكه حديث نامفهوم ترجمه شده است عين عبارت شد الازار را نقل مىكند . و روى البخارى عن عايشه رضى الله عنها ان ابا بكر اقبل اى بعد موت رسول الله صلى الله عليه و سلم على فرس من مسكنه بالسنح حتى نزل فدخل المسجد فلم يكلم الناس حتى دخل على عائشه فتيمم رسول الله صلى الله عليه و سلم و هو مغشى بصوب حبره فكشف عن وجهه ثم اكب عليه فقبله و بكى ثم قال لى بابى انت و امى يا رسول الله و الله لا يجمع الله عليك موتتين اما الموته التى كتبت عليك فقدمتها و فى روايه قال طبت يا رسول الله حيا و ميتا . ( 162 ) - حبشى بضم حاء مهمله و سكون باء موحده و كسر شين معجمه و در آخر ياء مشده نام كوهى است در شش ميلى مكه بقول ياقوت در معجم البلدان ولى بقول ابن الاثير در اسد الغابه ج 3 ص 306 نام موضعى است بر ده ميلى مكه ( نقل از حواشى شد الازار ) . ( 163 ) - اين عبارات ترجمه دو بيت از متمم بن نويره يربوعى است كه مترجم بد ترجمه كرده و عباراتى ابتر بقلم آورده است براى مزيد اطلاع بنقل از شد - الازار ابيات چنين است : و كنا كندمانى جذيمة حقبة * من الدهر حتى قيل لن يتصدعا فلما تفرقنا كانى و مالكا * لطول اجتماع لم نبت ليلة معا ( صفحه 9 شد الازار ) از ابياتى است بسيار مشهور از متمم بن نويره يربوعى در مرثيه برادر خود مالك بن نويره كه بدست خالد بن الوليد در موقع رده عرب ولى در حقيقت بواسطه طمع در زن صاحب جمال او كشته شد ، و مراثى متمم بن نويره در حق برادر خود از بهترين مراثى است ( نقل باختصار از حاشيه علامه قزوينى بر شد الازار ) .