نزديك شيخ قطب الدين نهادند « 327 » همسايه شاه شجاع در پاى كوه « 328 » . سلطان جلال الدين شاه شجاع « 329 » پادشاهى عالم فاضل كامل صادق النيه بود و مذهب سنت و جماعت داشت و بگناه معترف بود و از اثم و جرم دور بود « 330 » و در جميع امور متوكل بود بر خداى تعالى و در همه احوال مفوض بود « 331 » و پادشاهى شيراز و اصفهان و كرمان و سواحل كرد و ملوك در تحت حكم او و منقاد امر او بودند و سالى در شهر آذربايجان درآمد و در حال بگرفت و تخت در آنجا بنهاد و بسيار اموال و بسطت اقتدار بيافت و لشكر بيشمار و امتداد حكم و نفاذ امر چنان وى را حاصل شد كه هيچيك از ملوك و سلاطين عهد را نبود و بيست و نه سال « 332 » پادشاهى كرد و با علما و اهل فضل در نيكوترين ترتيب بود و بر شأن ايشان « * » اعتقاد و اعتمادى تمام داشت چنانچه مدارس معمور و محافل معين و مزين ميداشت « * » و معالم

--> ( 327 ) - جها : در باغچه خود نزديك شيخ شهاب الدين دفن كردند . ( 328 ) - شرح احوال مولانا ركن الدين صاعد در شد الازار نيامده و علت آن هم ضمن توضيح مترجم ذكر شده است . ( 329 ) - السلطان جلال الدين ابو الفوارس شاه شجاع بن محمد بن المظفر بن منصور ( شد الازار ) . ( 330 ) - جها : و از ائم و عزائم دور بود . طاهر العقيده سنى المذهب معترفا بالجرائم متحرجا عن المآثر ( شد الازار ) . ( 331 ) - مفوضا امره الى الله ( شد الازار ) . ( 332 ) - ما لم يدركه احد من سلاطين عهده ملك نيفا و عشرين سنه ( شد الازار ) علامه قزوينى در ذيل نوشته‌اند : كذا فى ب م و هو الصواب لا غير ، ق : تسعة و عشرين ، و اين تاريخ غلط فاحش است هم لفظا كه بايستى « تسعا » بگويد بجاى « تسعة » و هم تاريخا چه جلوس شاه شجاع باختلاف اقوال يا در شوال 760 بوده است يا در شوال 759 ، و وفات او باتفاق مورخين ايران در شعبان 786 روى داده بوده و بقول ابن حجر در درر الكامنة و صاحب شذرات الذهب در سنهء 787 ، پس مدت سلطنت او يا بيست و پنج سال و قريب ده ماه يا بيست و شش سال و همان كسر يا على الاكثر بيست و هفت سال و همان كسر خواهد بود و به هيچ قولى و به هيچ حسابى ممكن نيست بيست و نه سال باشد . * - جها . مد : او - * - جها . مد : چنان كه مدارس معمور بود و محافل معين و مزين ميداشتند - عبارت به صورت مكتوب در نسختين نامفهوم است .