عارف بود كه وعظ ميفرمود در جامع جديد بلفظى فصيح و بيانى مليح . و او را اثرى بود در دلها و نفس او تأثيرى داشت و چند هزار كس در مجلس او مىبودند از صلحا و عباد ، تا روزى كه وفات كرد و در نزد پدرش دفن گرديد « 136 » . شيخ شمس الدين عبد الصمد پسر عارف عاشق او بود كه متأسى بطريقه پدران خود مىبود و چند سال در جامع عتيق وعظ ميفرمود و نوبه‌هاى اجداد و مقامات پدران بجاى آورد « 137 » و حالات معنويه دريافت و ميگويند در جبين او نورى بود كه گاه‌گاه ظاهر ميگشت چنانچه بسيارى از حاضران ميديدند و مدفن او نزد پدر است « 138 » . شيخ نجم الدين احمد « 139 » شيخى عابد و عارف و موحد بود كه بهيبت و سكينه وعظ ميفرمود در جامع جديد و در انگشت سبابه او نورى بود كه گاه‌گاه ظاهر ميشد و جماعتى آن نور را مىديدند و او را در شطح سخنان روشن هست و با مشايخ معارضه بسيار كرده و مدفن او در نزد پدر اوست « 140 » . شيخ عبد الرحيم « 141 » واعظى صوفى بود كه خوئى خوب و خلقى خوش و ادبى نيكو

--> ( 136 ) - در شد الازار تاريخ وفات وى چنين آمده است : توفى فى سنه اربع و سبعين و ستمائه . ( 137 ) - و وعظ الناس سنين فى مجامعهم و نوباتهم ( شد الازار ) . ( 138 ) - در شد الازار تاريخ فوت وى چنين آمده است : توفى فى سنه ثمان و عشرين و سبعمائه . ( 139 ) - الشيخ نجم الدين احمد بن عبد الصمد ( شد الازار ) . ( 140 ) - در شد الازار تاريخ فوت وى چنين ضبط شده است : توفى فى سنه اربع و اربعين و سبعمائه . ( 141 ) - الشيخ عبد الرحيم بن احمد ( شد الازار ) .