گشتند و مزار او در نزد پدر است . شيخ شهاب الدين ابو بكر بيضاوى « 133 » شيخى صاحب شأن و بلندمرتبه بود كه فرزندان صالح داشت و ذكر او مشهور است و اسانيد معتبره در حديث و روايات دارد و خانقاهى در همسايه مسجد عتيق ساخت و خلايق را ارشاد به راه دين ميكرد و ترغيب بطريق يقين مىنمود و بر در خانقاه او بيتى نبشته است : او را نتوان يافت به تسبيح و نماز * تا بتكده از بتان تو خالى نكنى « 134 » متوفى شد در سال ششصد و چهل و چهارم از هجرت « 135 » و او را دفن كردند در بقعه خود . شيخ ركن الدين عبد الله پسر عابد اوست كه بدرستى و راستى جاى او بود و عالمى

--> ( 133 ) - الشيخ شهاب الدين ابو بكر محمد بن عبد الرحمن المصالحى البيضاوى ( شد الازار ) . ( 134 ) - يا ايها العالم المرضى سيرته * ابشر فانت به غير الماء ريان و يا اخا الجهل لو اصبحت فى لجج * فأنت ما بينها لا شك ظمآن لا تحسبن سرورا دائما ابدا * من سره زمن ساءته ازمان 2 - اين سه بيت از قصيدهء نونيه مشهور ابو الفتح بستى است كه مطلع آن اينست . زيادة المرء فى دنياه نقصان * و ربحه غير محض الخير خسران و تمام اين قصيده كه معروف است بعنوان الحكم در حياة الحيوان دميرى در عنوان « ثعبان » چاپ ايران ص 125 - 126 ، و كشكول شيخ بهائى چاپ ايران ص 175 - 176 ، و نزهة الجليس عباس بن على بن نور الدين مكى حسينى ج 2 ص 239 - 240 ، و بعضى ابيات متفرقهء آن در تتمة صوان الحكمهء ابو الحسن بيهقى ص 36 - 37 و طبقات الشافعيه سبكى ج 4 ص 5 مذكور است . ( 135 ) - در شد الازار تاريخ وفات وى بدين صورت آمده است : توفى فى سنة تسع و اربعين و ستمائة .