بغداد « 93 » فرود آورد از جهت اكرام قدوم او بعد از آن رجوع بشيراز كرد و زاويهء بساخت و طعام به فقرا و مساكين ميداد . و

--> ( 93 ) - جها : او را در بغداد به منزل خود . - مولانا جلال الدين رومى و مقتول بروايت صاحب نفحات در سنهء 645 ( ولى بروايت معتبرتر شمس تبريز در سنهء مذكوره از ما بين مردم به كلى مفقود الاثر گرديد چنان كه ديگر هيچكس ازو نشانى نداد نه اينكه كشته شد ) ، بارى علاوه بر تصريح عموم تذكره‌هاى شعرا و عرفا مكررا و مفصلا باينكه دو شيخ مذكور يعنى اوحد الدين كرمانى و شمس تبريزى هردو از مريدان شيخ ركن الدين سجاسى بوده‌اند يك سند بسيار معتبر قديمترى از همهء اين تذكره‌ها براى اثبات اين مطلب بدست هست و آن عبارت است از ترجمهء احوال شيخ تاج الدين على بن عبد الله بن حسين اردبيلى تبريزى شافعى متوفى در سنهء 746 بقلم خود او كه در كتاب منتخب المختار كه ذيل تاريخ بغداد ابن النجار است تأليف ابن رافع حورانى مصرى متوفى در سنهء 774 مندرج است ، تاج الدين مزبور در اين ترجمه احوال خود از جمله گويد ( ص 147 - 148 از طبع بغداد ) : « و البسنى خرقة التصوف و لقننى الذكر الشيخ الامام السالك الربانى تاج الدين ابراهيم المشهور بالبلاد بالشيخ الزاهد [ يعنى به الشيخ الزاهد الگيلانى المشهور شيخ خرقة الشيخ صفى الدين الاردبيلى ] عن شمس الدين محمد التبريزى عن ركن الدين السحاسى [ صح : السجاسى ] عن قطب الدين الابهرى عن ابى النجيب السهروردى عن احمد الغزالى اخى محمد الغزالى . . . . ( الى آخر السلسلة ) ، قال و ادركت الشيخ كمال الدين احمد بن عربشاه الاوحدى باردبيل دعالى و لقننى الذكر عن الشيخ اوحد الدين الكرمانى عن ركن الدين السحاسى ( - السجاسى ) بسنده » انتهى ، - رجوع شود نيز براى همين فقره بخصوصها يعنى نسبت ارادت شيخ اوحد الدين كرمانى و شمس تبريزى بشيخ ركن الدين سجاسى بمآخذ ذيل : نفحات الانس 536 ، 685 ، تذكرهء دولتشاه 194 ، هفت اقليم در ذيل تبريز . روضهء اظهار حشرى 123 ، سفينة الاولياء 179 ، رياض العارفين 38 ، خزينة - الاصفياء ج 2 : 265 ، 268 ، مجمع الفصحاء 1 ، 89 ، 286 ، طرائق الحقائق 2 : 142 ، 286 ، - ديگر از كسانى كه شيخ ركن الدين سجاسى شيخ خرقه و پير تربيت اوست شيخ اصيل الدين محمد شيرازى از مشايخ صوفيهء اواخر قرن ششم متوفى در سنهء 618 است ، صاحب شيرازنامه ص 140 - 141 و جامى در نفحات 291 - 292 هردو در شرح احوال شيخ اوحد الدين عبد الله بليانى كازرونى متوفى در سنهء 683 يا 676 سلسلهء خرقهء او را چنين روايت كرده‌اند كه وى خرقه از پدر خود امام الدين مسعود متوفى در سنهء 655 دارد و وى از شيخ اصيل الدين محمد شيرازى مذكور مدفون در بليان كازرون و وى از شيخ ركن الدين ابو الغنايم سجاسى و وى از شيخ قطب الدين ابو الرشيد ابهرى و وى از شيخ ابو النجيب سهروردى . . . . ( الى آخر السلسله ) ، در نفحات نسخهء خطى بسيار مصحح مضبوط آقاى عباس اقبال مورخهء 1025 و محشى بحواشى عبد الغفور لارى از تلامذهء جامى كلمهء « سجاسى » ( كه در هردو نسخهء چاپ هند نفحات كه در تصرف راقم سطور است در اين مورد بغلط « سنجاسى » بعلاوهء نونى بعد از سين چاپ -