أبو القاسم جنيد الشيرازي ( مترجم : عيسى بن جنيد الشيرازي )
244
شد الإزار في حط الأوزار عن زوار المزار ( مزارات شيراز ) ( ملتمس الأحباء ) ( تذكره هزار مزار ) ( فارسى )
و ولى الله متعال بود و جمع كرده بود ميان علم و خلوت و خوى نيكو و سير و سلوك در راه رضاى حق تعالى و تقدس و رعايت سنت مصطفى صلى الله عليه و آله و سلم بسيار مىنمود و متمسك بكتاب خداى تعالى مىبود و تفتيش معانى وى ميكرد . و در اوائل حال ادبيات از پدر خود يافت و روايت از مصنفات و مرويات او كرد . بعد از آن مريد آن ولى ربانى يعنى شيخ يوسف سروستانى « 130 » شد و خرقه از وى بپوشيد و ادب از وى بياموخت و خلوت از وى گرفت و بعد از آن به زيارت كعبه معظمه رفت و حج بگزارد و طلب علم كرده علماء حجاز و مشايخ بصره ديد و در آنجا مدتى ساكن نشست و پدر او رسائل مشتاقانه ميفرستاد تا بشيراز مراجعت كرد و در حيات پدر بسيار رياضات كشيد و مجاهده بيشمار بر خود نهاد « 131 » و در كوههاى شيراز بسى خلوتها و مغازهها ساخت و در آنجا عبادات كرد و بعد از وفات پدر بكرمان و سيرجان و نواحى درياها تا نزديك عدن و يمن مسافرت كرد و كتاب الاربعين بر عالم عامل كامل ابو منصور يوسف بن عمر بن على بن رسول « 132 » سلطان
--> - الذكر و برادر صاحب ترجمهء بلافاصله قبل شيخ سعد الدين اسعد بن المظفر است ، و بتصريح صاحب شيرازنامه وى خال مؤلف مزبور بوده است و شرح احوال او در آن كتاب ص 143 - 144 نيز مسطور است و در عنوان آنجا كلمهء « ابن » قبل از مظفر از قلم افتاده است ، ( حاشيه شد الازار ) . ( 130 ) - به ظن قوى اين شيخ يوسف سروستانى همان كسى است كه در فارس - نامهء ناصرى 2 : 221 در ضمن وصف عمارتى قديمى واقع در قصبهء سروستان اشارهء اجمالى به او كرده گويد : « و چندين لوح قبر از سنگ بدرازى دو ذرع شاه و چارك و پهناى سه چارك بيشتر [ در آن عمارت واقع است ] و بر لوح قبرى نوشتهاند توفى الشيخ يوسف بن يعقوب السروستانى سنة اثنتين و ثمانين و ستمائة » ، ( حاشيه علامه قزوينى ) . ( 131 ) - جها : مجاهده رنج بيشمار بر خود مينهاد . ( 132 ) - مقصود ملك المظفر شمس الدين يوسف بن الملك المنصور عمر بن على بن رسول سومين پادشاه يمن است از سلسلهء رسوليان از طوايف تركمان كه ابتدا نواب ايوبيان مصر و شام بودند و بعدها كه مستقل گرديدند خود را از اعقاب ملوك بنى غسان شام از عرب متنصرهء قبل از اسلام شمردند ، صاحب ترجمه از سنهء 648 - 694 قريب چهل و هفت سال سلطنت نمود و از قرار ذكر مورخين وى پادشاهى بسيار عالم و فاضل و هنرپرور بوده است ( رجوع شود بابو الفداء 3 : 194 ، و 4 : 34 ، و يافعى 4 : 225 - 227 ، 262 ، و درر الكامنة 2 : 99 - 100 استطرادا در ترجمهء پسر او ملك مؤيد داود ، و شذرات الذهب 5 : 427 ، و تاج -