تا به خانه مراجعت ميفرمود . و بيشتر كتابها بدست خود كتابت ميفرمود مگر دو سه كتاب و او را نسخه حاوى بود « 90 » محشى و از وى فوت شد پس نسخه ديگر ازبر بنوشت بىآنكه رجوع با كتابى كند و اين از امرهاى عجيب است . و محب مساكين بود و از سلاطين احتراز ميكرد و ذكر خداى بسيار ميكرد و ذكر دايمه « 91 » داشت و به قضاى خداى راضى بود و به تنگى و نيستى مال غمناك نميگشت و باختلاف احوال متغير نميشد و بيشتر شرعيات از پدر خود فراگرفته بود و بر وى خوانده و اجازه از وى ستده و روايت كرده‌اند اجازتى از جد وى فقيه سعد الدين محمد بن حسين بن سلمان « 92 » از بهر پدر وى شيخ صدر الدين و مادر او . و تحصيل نزد مولانا قطب الدين فالى كرده بود « 93 » و او را تصانيف و رسالات و اشعار هست . يكى از آن كتاب منظومه در منطق است و خلايق را بر اعتقاد درست و انقياد امور شرعيه ميداشت و در هر حادثه كه واقع ميشد ميفرمود منجم چنين خواهد گفت كه فلان و فلان تأثير است و ليكن اهل تسبيح و تقديس از تربيع و تسديس باك نميدارند . پس چون وفاتش نزديك رسيد شبى سؤال كرد كه صبح طلوع كرد گفتند بلى يا شيخ صبح طلوع كرد . فرمود كه اكنون آن زمانست كه صعدا نفس زنند و با سعدا لاحق شوند « 94 » و اين در صباح عيد فطر بود در سال هفتصد و پنجاه و سوم « 95 » از هجرت

--> ( 90 ) - درست معلوم نيست كه مراد ( الحاوى الصغير نجم الدين عبد الغفار قزوينى ) است يا ( الحاوى الكبير ) ما وردى كه هردو از كتب مهمه فقه شافعى است ولى به ظن غالب مراد اول است ( حاشيه علامه قزوينى ) - و كان جميع كتبه بخطه الا نادرا و كانت له نسخة من الحاوى ( شد الازار ) . ( 91 ) - مد : فكر دائمه - جها : فكر دائم . ( 92 ) - جها : فقيه سعيد الدين محمود بن حسين سلمانى - مد : فقيه سعد الدين محمود بن حسين سلمان - الفقيه سعد الدين محمد بن الحسين بن محمد بن سلمان ( شد الازار ) . ( 93 ) - جها : از بهر پدر شيخ صدر الدين و مادر او و تعريف بر مولانا استاد البشر قطب الدين فانى كرده بود - و يروى اجازة عن جده لابيه الشيخ صدر الدين المظفر و عن جده لامه الفقيه سعد الدين محمد بن الحسين بن محمد بن سلمان و كان قد حصل على مولانا قطب الدين فالى و اقرانه و تادب به جمع كثير من العلماء المشاهير ( شد الازار ) . ( 94 ) - فقال الان آن ثم تنفس الصعداء و لحق السعداء ( شد الازار ) . ( 95 ) - سنه ست و خمسين و سبعمائه ( شد الازار ) .