را مهمل نپندارند . بخوانندگان اطمينان ميدهد چنانچه حوصله داشته باشند و در ضمن قرائت به ذيل صفحات مراجعه نمايند مطالب بوضوح روشن شود و نكته‌اى تاريك باقى نماند . چيزى كه هميشه بر ارزش كتاب ميافزايد مسموعات و مشاهداتى است كه خود مترجم نقل مينمايد كه در واقع ميتوان گفت كتاب ديگرى غير از كتاب پدر عرضه داشته و ما را هرگز با داشتن متن شد الازار از آن بىنياز نميسازد . مترجم همه‌جا از پدر بنام مؤلف روح الله روحه نام ميبرد . گاهى مطالب متن را تا حدى بسط داده و زمانى باجمال برگذار مىكند كه اين اجمال صرفا بواسطه ضعف عربيت مترجم است و لا غير . در مقدمه كتاب مجمل بودن مطالب و تسامحات و سقطات بيشتر به چشم مىخورد و مصحح اكثر موارد مزبور را در ذيل صفحات با آوردن متن شد الازار يادآور گرديده است . در مورد صورت صحيح اسامى خاص ، متن شد الازار اساس قرار گرفت و اختلافات در ذيل صفحات توضيح داده شد ، مگر در مواردى كه نامى در شد الازار نيامده ولى در ترجمه ، مذكور افتاده بود كه با مراجعه بكتب معتبر صورت صحيح خود را بازيافت و خوانندگان را از پژوهندگى بىنياز ساخت . معمولا نام افرادى كه در ترجمه آمده و متن شد الازار فاقد آن است بيشتر از آن كسانى است كه در زمان مؤلف در قيد حيات بوده و فوت ايشان بعد از وفات مؤلف اتفاق افتاده است . در اين موارد كار مترجم در واقع تكمله كار پدر است شايد اگر امر ترجمه بر عهده ديگرى غير از پسر مؤلف بود كتاب از اين لحاظ نقص فراوان داشت . مترجم در بعضى مواضع از پدر خود حكايتى نقل مىكند و از مصاحبت وى با معاصرين موضوعاتى بيان ميدارد كه مسلما ديگرى را نقل آن روايات ميسر نبوده است و اين خود از مختصات بسيار مهم و باارزش كتاب حاضر است . بطوريكه مترجم در مقدمه آورده نام كتاب ملتمس الاحباء خالصا من الرياء است . و وجه تسميه آن را بدينگونه ياد مىكند : رفيقى شفيق كه در زيارت چهل مقام شيراز ميرفت و التماس كرد كه مزارات كه پدر تو و شيخ ما نوشته است ما از مطالعه آن عاجزيم اگر تو فارسى كنى تا ما و ديگران از آن بهره‌مند شويم شايد كه