رحمت الله عليه . شيخ حسين بن احمد « 10 » فرزند زاهد و عابد اوست كه گريان‌تر از مردمان بود و صاحب وجد و هرگاه كه تواجد كردى چشم او گريان گشتى و هرگاه كه فرياد كردى دل او پر شدى از وجد و ذوق . ديلمى گفت هيچكس نديدم مثل وى كه فرياد كردى در مجلس شيخ كبير ، در زمانى كه شيخ راضى گشت از او و ميگويند كه هرروز هزار ركعت نماز ميگزارد و او را اوراد بود كه هر روز بگزاردى « 11 » متوفى شد و او را دفن كردند در جنب پدر خود رحمت الله عليه . شيخ عبد الرحمن بن محمد اقليدى « 12 » از زاهدان عصر خود بود و عابد دهر و از علوم ظاهرى نصيبى وافر و حظى متكاثر داشت و به عزلت و خلوت مشغول بودى و درهاى فتوحات بر وى گشاده شد و متوفى شد در سال پانصد و شصت و پنجم از هجرت و او را دفن كردند در جنب بقعه شيخ احمد رحمت الله عليه . شيخ ابو سعيد ساوجى از ياران بزرگ شيخ حسن كردويه بود . و فقيه ميگويد كه مردى عالم ، عابد ، ربانى و محقق بود كه فراست و اشارت داشت و صاحب كشف و حسن خلق و تواضع و ذوق بود . و مدت سى سال خلق را بعبادت حق تعالى خواند به آسانى و نرمى و رفق . و با هيچكس حال خود ظاهر نكرد . و ميگويند چون شيخ « * » را وفات نزديك

--> ( 10 ) - الشيخ حسين بن احمد بن حسين ( شد الازار ) . ( 11 ) - مد : كه ورد او بوده كه ميگزارد - و كان له كل يوم الف ركعة وردا يصليها ( شد الازار ) . ( 12 ) - الشيخ عبد الرحمن بن محمد بن سعد الاقليدى ( شد الازار ) . * - مراد شيخ حسن كردويه است .