أبو القاسم جنيد الشيرازي ( مترجم : عيسى بن جنيد الشيرازي )

130

شد الإزار في حط الأوزار عن زوار المزار ( مزارات شيراز ) ( ملتمس الأحباء ) ( تذكره هزار مزار ) ( فارسى )

كتاب كشف كرد و از بركات او شروع در تصنيف كتاب بسط كرد و از آن دو مجلد بنوشت در مدت دو سال پس در چشم مبارك وى رمدى پيدا شد و اين زحمت در آخر عمر او بود و متوفى شد در محرم در سال هفتصد و هفتاد و دوم از هجرة و او را دفن كردند در بقعه مباركه خود نزد پدر وى « 294 » . شيخ ركن الدين كه معروفست به زاهد « 295 » از مشايخ طبقات است و از خويشان شيخ صفى الدين عثمان كرمانى است و فى الله و بالله در كار بود و مشار اليه بود در زهد و معرفت و كرامت ، و درس ميگفت در رباط خود در سده « 296 » عاليه و از بقعه بيرون نميرفت و فاضلان مملكت و بزرگان شهر تردد بر وى ميكردند و ميگويند كه روزى در مجلس درس ميگفت و مرغى بپريد و در جامه وى نجاست كرد پس شيخ بغايت متغير گشت حاضران گفتند اگر اشارت كنى اين جامه بشوئيم شيخ فرمود كه تغير من نه از نجاستست « 297 » بلكه از جهت زحمت اين مرغ است كه خلاص نشود بعد از آنچه كرده است و رحمت و شفقت بر وى دارم متغير شدم .

--> ( 294 ) - علاوه بر كتاب حاضر شرح احوال قوام الدين عبد الله صاحب ترجمه در طبقات القراء جزرى ج 1 ص 457 و حبيب السير جزء 2 از جلد 3 ص 307 نيز مذكور است و نيز رجوع شود بتاريخ آل مظفر از محمود گيتى ص 703 كه از او به قوام الدين بن فقيه نجم تعبير مىكند چه پدر او نجم الدين محمود چنان كه مؤلف در متن گفته ملقب به فقيه بوده است ، - و از اين مأخذ اخير معلوم مىشود كه شاه شجاع نيز بدرس صاحب ترجمه حاضر ميشده است . و چنان كه سابق نيز بدان اشاره كرديم خواجه حافظ نيز از تلامذه او بوده است و بتحريض و تشويق همين مولانا قوام - الدين عبد الله بوده است كه جامع مجهول الاسم ديوان حافظ كه در اين اواخر بغلط مشهور به محمد گلندام شده درصدد جمع اشعار متفرقه وى از گوشه و كنار برآمده و مدتى پس از وفات خواجه اين ديوان فعلى او را ( قبل از اينكه الحاقات بىشمارى كه همه كس ميداند در طى قرون متطاوله بر آن افزوده شود ) ترتيب داده است براى مزيد توضيح در اين باب رجوع شود بحواشى محمد قزوينى يكى از دو ناشر كتاب حاضر بر ديوان حافظ طبع وزارت فرهنگ در سنه شمسى ( حاشيه بر شد الازار ) . ( 295 ) - الشيخ ركن الدين ابو النجيب المعروف بزاهد ( شد الازار ) . ( 296 ) - مد : شده . ( 297 ) - جها : نه از بهر نجاست جامه است .