أبو القاسم جنيد الشيرازي ( مترجم : عيسى بن جنيد الشيرازي )
123
شد الإزار في حط الأوزار عن زوار المزار ( مزارات شيراز ) ( ملتمس الأحباء ) ( تذكره هزار مزار ) ( فارسى )
تبرك آنجا رفتن و نماز گزاردن و زيارت شعر رسول عليه الصلاة و السلام كردن افضل زيارتهاست .
--> - 480 و اند وفات نموده بوده لازمهء ضرورى اين دو فقره اين مىشود كه ابو بكر علاف بايستى بحداقل صد و شصت سال عمر كرده باشد ! از مجموع سه دليل مذكور در فوق به حد بداهت واضح و آشكار شد كه تاريخ 480 براى وفات ابو بكر علاف از محالات و ممتنعات و غلط صرف و اشتباه محض است و بهيچوجه من الوجوه قابل هيچگونه توجيه و تأويلى نيست و بنحو قطع و حتم و يقين تاريخ مزبور از روى حساب و مقايسه با ساير وقايع حيات ابو بكر علاف و معاصرينش قريب صد سال مؤخرتر از عصرى است كه وفات ابو بكر علاف در آن عصر ممكن است روى داده باشد ، بنابراين قهرا اين راه حل بذهن متبادر مىشود كه به ظن بسيار قوى بلكه تقريبا بنحو قطع و يقين كلمهء « اربعمائة » در تاريخ وفات ابو بكر علاف كه در شيرازنامه و شد الازار مرقوم است يعنى « ثمانين و اربعمائة » صاف و ساده سهو يكى از نساخ نسخ قديمهء شيرازنامه يا مأخذ منقول عنه شيرازنامه بوده است كه بجاى « ثلثمائة » اربعمائة از قلم او در رفته بوده است و بعدها على العمياء اين غلط در ساير نسخ متأخرهء كتاب مزبور و از روى آن در كتاب حاضر يعنى شد الازار تكرار شده است ، و بدين طريق جميع اشكالات و تناقضات مذكور در فوق خودبخود حل مىشود و ديگر هيچ جاى اعتراضى و ايرادى در بين باقى نميماند ، و يكى از قرائنى كه ما براى صحت اين حدس خود گمان ميكنيم بدست آوردهايم فقرهء ذيل است : در معجم الادباء ياقوت ج 7 ص 240 ترجمهء احوال كسى مذكور است بعنوان هبة الله بن الحسين ابو بكر بن العلاف الشيرازى كه در سنهء سيصد و هفتاد و هفت در شيراز در حدود سن نود سالگى وفات يافته است ، اين شخص مذكور در معجم - الادباء كه عين عبارت آن بلافاصله بعد نقل خواهد شد با ابو بكر علاف هبة الله بن - الحسن كه شرح احوال او در شيرازنامه ص 112 و شد الازار ص 80 مذكور است در جميع مشخصات و مميزات ( باستثناء نام پدر ) يعنى در اسم هبة الله و كنيهء ابو بكر و نسبت خود او يا پدر او علاف و در زمان و مكان كه هردو در حدود سنهء 380 در شيراز وفات يافتهاند به كلى با هم متحدند ، باقى ميماند نام پدر كه در معجم الادباء « حسين » مرقوم است و در شيرازنامه و شد الازار « حسن » و امر در آن بسيار سهل است چه همهكس ميداند كه اين دو نام حسن و حسين بواسطهء كمال تشابه خطى با يكديگر غالبا در كتب تواريخ و رجال به يكديگر تصحيف ميشوند ، بنابراين تقريبا بنحو قطع و يقين ميتوان ادعا نمود كه شخص مذكور در معجم الادباء از يك طرف و در شيرازنامه و شد الازار از طرف ديگر عينا باهم يكى بايد باشند ، و اگر اين حدس ما صحيح باشد ( و تمام امارات و قرائن مذكوره در فوق مؤيد صحت آنست ) تفاوت بين دو تاريخ وفات يعنى سنهء 377 مذكور در معجم الادباء و سنهء 380 مذكور در شيرازنامه و شد الازار بعد از اصلاح 400 به 300 فقط سه سال خواهد بود و اين مقدار قليل اختلاف در تاريخ سوانح احوال اشخاص از قبيل ولادت و وفات و مسافرت و مهاجرت و امثال ذلك امرى است بغايت عادى و كثير الوقوع و كتب تواريخ و رجال مشحون بدان است ، عين عبارت معجم الادباء از قرار ذيل است ( ج 7 ص 240 - 241 ) : -