مدينه محكم گردانيد و او را مشيخه عاليه هست و اسنادهاى « 143 » معتبره دارد و صحبت شيخ ابو الفرج جوزى « 144 » و شيخ ضياء الدين عبد الوهاب سكينه « 145 » يافته است . و كتاب الجمع بين الصحيحين كه حميدى « 146 » ساخته است تمام بر وى خوانده و استماع كتب سبعه « 147 » كرده و خرقه از دست وى پوشيده و ملازمت وى كرده مدتى پس از آن رجوع بشيراز كرد و مجاور رباط شيخ كبير شد و التماس از حكام كرد تا اجازت دادند نماز جمعه در بقعه « 148 » شيخ كبير بگزارد و شيخان و صوفيان را رغبت و استيناس بصحبت وى مىبود و هرگز سخنى بعجز نگفت « 149 » و هيچ معامله بزجر نكرد و ميگويند كه هرگاه كه كسى غيبت وى كردى شيخ در عقب نماز استغفار از براى وى كردى و شيخ صدر الدين مظفر « 150 » و فقيه حسين

--> ( 143 ) - جها : اسناد . ( 144 ) - در هر دو نسخه ابو الفتوح آمده است ولى در متن شد الازار شيخ جمال الدين ابا الفرح جوزى مكتوب است به همين جهت متن شد الازار اساس واقع شد عالم و واعظ حنبلى بسيار مشهور بغداد صاحب كتاب تلبيس ابليس و تاريخ منتظم و اذكياء و تأليفات عديدهء ديگر كه شهرت فوق العاده او ما را از هرگونه توضيحى درباره او مستغنى ميدارد - در سنه 597 در بغداد وفات يافت ( نقل باختصار از حاشيه شد الازار ) . ( 145 ) - ضياء الدين ابو محمد يا ابو احمد عبد الوهاب بن على بن سكينه بغدادى صوفى شافعى از اساتيد ابن الاثير صاحب تاريخ و متوفى در سنه 607 ببغداد در سن هشتاد و هشت سالگى . و سكينه بضبط صاحب طبقات القراء جزرى جلد 1 ص 480 بضم سين و فتح كاف است بر وزن جهينه ( نقل باختصار از حاشيه شد - الازار ) . ( 146 ) - يعنى ابو عبد الله محمد بن ابى نصر فتوح بن عبد الله بن حميد حميدى ( بضم حاء و فتح ميم بضبط سمعانى و ابن خلكان ) اندلسى ميورقى از كبار تلامذه ابن حزم ظاهرى و از مشاهير حفاظ حديث و مؤلف كتاب الجمع بين الصحيحين يعنى صحيح بخارى و صحيح مسلم ، در سنه 488 در بغداد وفات يافت ( نقل باختصار از حواشى شد الازار ) . ( 147 ) - كتب سبعه يا صحاح سبعه عبارتست از صحيح بخارى و صحيح مسلم و سنن ابى داود سبحستانى و سنن ترمذى و سنن نسائى و سنن ابن ماجه و سنن دارمى ( حاشيه شد الازار ) . ( 148 ) - كلمه بقعه بمتن قياسا اضافه گرديد . ( 149 ) - جها : بفخر نگفت . الازار ) . ( 150 ) - صدر الدين ابو المعالى المظفر بن محمد العمرى .