شيخ احمد كبير : نام وى فضل بن محمد خادم شيخ و يار شيخ بوده است . شيخ ابو الحسن ديلمى گفته است نزديك بيست سال « 74 » فضل بن محمد ديدم كه جبه صوف ستبر « 75 » پوشيده بود بىشيب جامه و سيرتى نيكو داشت و از خلق « 76 » عزلت گرفتى و هيچكس او را در خصومتى و فضولى نديد و تنهائى و خلوت دوست‌تر ميداشت و در منظرى كه در بالاى بام رباط شيخست قريب پنجاه سال زمستان و تابستان بسر ميبرد و تحمل گرما و سرما ميكرد و رعايت وقتهاى نماز ميكرد و در شب و روز فراموشى جائز نميداشت . روز به روزه مىبود و شب زنده ميداشت و پرسش بيماران ميكرد و تشييع جنازه مىنمود و قضاى حقهاى برادران ميگزارد و بدرگاه قاضيان و سلاطين نميرفت و او را سخنها و معرفتهاى دلكش بود و كتابتى خوش داشت . ديلمى گفته با ابو عبد الله يعنى شيخ حسين بيطار و ابو نصر طوسى « 77 » و حسن جوالقى روزى بصحرا « 78 » بيرون

--> - و تبيين كذب المفترى و معجم البلدان و ابن الاثير و شيرازنامه و يافعى و سبكى و شعرانى همه مانند متن حاضر وفات او را در سنه 371 ضبط كرده‌اند . فقط در تاريخ گزيده و بتبع او در حبيب السير و رياض العارفين وفات او را در سنه 391 نوشته‌اند كه واضح است سبعين در نسخه آنها به تسعين تصحيف شده بوده و فارسنامه ناصرى در سنه 370 نوشته ولى اشتباه عجيب بسيار فاحش در اين خصوص در نفحات جامى روى داده كه وفات او را در جميع نسخ خطى و چاپى از كتاب مزبور كه اينجانب ديده در سنه احدى و ثلثين و ثلثمائه نوشته‌اند يعنى با چهل سال تفاوت با تاريخ واقعى ( نقل باختصار از حاشيه شد الازار بقلم علامه قزوينى ) . ( 74 ) - قال الديلمى رأيته نحوا من خمسه و عشرين سنه ( شد الازار ) . ( 75 ) - جها : صوف سفيد ستبر . ( 76 ) - جها : خلايق . ( 77 ) - مد : طرطوسى . چنين است درم و نيز در ترجمه كتاب حاضر بقلم پسر مؤلف عيسى بن جنيد چاپ شيراز ص 33 ، ب ق : الطرطوسى - به ظن بسيار قوى طرطوسى تحريف طوسى است و صواب همين صورت اخير است بطبق م و ترجمه مذكور و مراد بدون شك ابو نصر سراج طوسى صاحب كتاب اللمع است در ص 49 س 1 باز اسم از نصر طوسى كه هر سه نسخه حاضر در آنجا صريحا و واضحا بدون اختلاف همين نحو دارند خواهد آمد . ( 78 ) - فى بستان ( شد الازار ) .