مىخواست به سود مردم غارت شدهء قلعه و به زيان يغماگران بردارد آگاه كرد . چون به ساحل بازگشتم ترجمان خود را با خرى يافتم كه با اموال غارتى بار كرده بود . نه فقط دستور دادم كه بيدرنگ بار را از او بگيرند بلكه گفتم كه وى را سخت بزنند . سپس به نزد تمينگا فرمانده قره‌مانى رفتم و پس از آنكه به حكم وظيفه از آنچه رفته بود عذر خواستم در پايان ديدار قول دادم كه روز ديگر همهء اموال ايشان را پس خواهيم داد . او با امتنان مرا پذيرفت و گفت از اين شكايت دارد كه چرا حاكم سيگى كه بر ضد مخدوم او شوريده بود با تمام كسانش به قتل نرسيده است ، از اين رو واقعهء غارت در نظرش ناچيز مىنمود . من كار را فيصل دادم و گفتم كه سزاوار است كه ما به وعده‌اى كه داده‌ايم وفا كنيم و آنچه اتفاق افتاده در نتيجهء خشم و ديوانگى ملاحان و بر خلاف ميل فرماندهان و زيردستانش بوده است . هنگامى كه نزد سركردهء خود بازگشتم وى به آقاى وتوريو سرانزو دستور داد ترتيبى دهد تا اشخاص و اموالى كه بر خلاف پيمان تسليم قلعه به چنگ ملاحان ونيزى افتاده است مسترد شود . پس روز ديگر بامدادان در ميان سپاهيان ما جار زدند و ايشان را به كيفر تهديد كردند و گفتند كه بايد اشخاص و اموالى را كه به اسارت و غارت برده‌اند به خشكى بياورند . از اين گذشته تمام كشتيها بدقت مورد تجسس قرار خواهند گرفت . همهء كسانى را كه به اسارت درآورده بودند و قسمتى مهم از اموالى كه به غارت برده بودند بازيافتيم . اشياء كم‌بها را در گوشه‌اى انباشتيم و در ميان آنها آنچه متعلق به دژبد بود جدا كرديم . همچنين از ميان كيسه‌ها و ديگر جاها هرچه ازان وى بود بيرون آوردند و همه را به كشتى وتوريو سرانزو بردند زيرا دژبد و همسرش را بدان جا برده بودند تا هرچه ازان وى بود و ممكن بود يافته شود به او عرضه كنند . كالاى ديگر كسان را به فرماندهان خودشان سپردند و ايشان ندا دردادند كه هركس پيش رود و مال خود را بردارد . همه چنين كردند . با خود انديشيدم كه دژبد گنجى عظيم از پدر به ارث برده است ، زيرا در ميان خواستهء او سنگهاى گرانبها ، مرواريد ، زرينه ، سيمينه و جامه‌هاى بسيار يافته شد به بهاى دهها هزار دوكات . براى اثبات اين امر بايد بگويم كه يكى از صاحب‌منصبان به نام كانديوت « 1 » كه

--> ( 1 ) . Candiot