محمد معصوم البكري ( نامى )

54

تاريخ سند ( تاريخ معصومى ) ( فارسى )

جهان نما « 1 » نزول فرمود . و افواج ابو بكر شاه بتاريخ دوم ماه جمادى الاول سنه مذكور در كوچهاى فيروز آباد با لشكر سلطان محمد شاه جنگ مىكردند . در همان روز بهادر خان ميواتى « 2 » با جمعيت تمام به شهر در آمد . ابو بكر شاه تقويت يافت و روز ديگر صف آرائى كرده جنگ انداخت . محمد شاه هزيمت خورده با دو هزار سوار از آب جون گذشته بميان دو آب رفت . و بار ديگر در ماه شعبان سنه مذكوره لواى عزيمت بجانب دهلى برافراخته به ابو بكر شاه اتفاق محاربه افتاد . و هنوز نوبت به سلطان محمد شاه نرسيده ( f . 37 a ) بود كه شكست بر لشكر محمد شاه افتاد ، بيت : تا در نرسد وعدهء هر كار كه هست * سودى نكند « 3 » يارئ هر يار كه هست ابو بكر شاه تا سه گروه تعاقب كرده بجانب دهلى مراجعت نمود . و سلطان محمد شاه باز در جليسر « 4 » قرار گرفته و جمعيت بهم رسانيده در ماه رمضان سنه مذكور به اهل لاهور و ملتان و قصبات ديگر فرامين و احكام صادر فرمود كه در هر بلدهء كه بندگان فيروزشاهى را يابند بكشند . در اكثر جاها كه اين حكم به امضا رسيد قتلى عام و غارتى عظيم درو واقع شد ، و تفرقهء غريب در ميان خلائق راه يافت . و عاقبة الامر امرا به اغراء « 5 » سلطان محمد شاه به سلطان ابو بكر شاه مخالفت ورزيده ، خطهاى پنهانى به محمد شاه نوشتند . ابو بكر شاه بى دست و پا شده بجانب ميوات رفت . مدت سلطنت او يك و نيم سال بود . ذكر سلطان محمد شاه بن سلطان فيروز شاه بتاريخ شانزدهم رمضان سنه اثنى و تسعين و سبعمايه بر تخت سلطنت

--> ( 1 ) ح : مقبره جهان آباد ؛ ف : مقر جهان بقا ؛ د م : مقر جهان نما ( 2 ) ح : متوالى ؛ ف : سيوانى ( 3 ) م : ندهد ( 4 ) ح : جاى ؛ ف : جيسلمير ( 5 ) ح : اغواى