جزء اول در ذكر فتح سند و تعيين « 1 » نمودن عسكر فيروزى اثر اسلام از دار السلام بغداد در زمان خلافت ( f . 3 a ) وليد بن عبد الملك و وقائع محاربات ايشان با لشكر كفار حق ناشناس و مدت حكومت گماشتگان خلفاء بنى اميه و بنى عباس كرائم محامد و اثنيهء « 2 » سزاوار ساحت عزت « 3 » آفريدگاريست كه ذوات و صفات طوائف انسان را مختلف « 4 » و متفاوت آفريد ، و واردات افعال و صادرات اعمال سالكان مسالك حكومت و جهانبانى را متباين و متناقض مخلوق « 5 » گردانيد « فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ وَ مِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَ مِنْهُمْ سابِقٌ بِالْخَيْراتِ » . و بعد « 6 » بر ضمائر قدسى سرائر اصحاب فطنت و كياست مخفى و مستور نماند كه اهل تواريخ متفق اند برين معنى كه فتح سند در زمان خلافت وليد بن عبد الملك بسعى و اهتمام حجّاج بن يوسف ثقفى بوده ، چنانچه على بن حامد بن ابى بكر الكوفى در « تاريخ سند » كه مشهور است به « چچ نامه » مسطور نموده ، و محرر اين اوراق « 7 » از تطويلات مخلّ و عبارات مملّ « 8 » احتراز نموده آنچه ضروريست « 9 » درين اوراق مرقوم مىنمايد و بالله التوفيق .

--> ( 1 ) م : تعين ( 2 ) م ندارد : كرائم محامد و اثنيه ( 3 ) ف ندارد : ساحت عزت ( 4 ) ف ندارد : انسان را مختلف ( 5 ) م ندارد : مخلوق ( 6 ) م ندارد : و بعد ( 7 ) م ندارد : اين اوراق ( 8 ) ف : مجمل ؛ م : بى محل ( 9 ) ف : ضرورت