قصاص خون جدّهء خويش گوهرشاد خاتون بقتل رسانيد ( راجع تاريخ ادبيات فارسى ، تاليف پروفسور براؤن ، جلد سيوم ، ص 389 ) . ص 80 ، س 10 : بعد از واقعهء قراباغ : عبارت صاحب ترخان نامه كه همه حوادث را از مير معصوم گرفته اينطور است : بعد از شهادت ابو سعيد در واقعه قراباغ الخ : بنظرم مىآيد كه مير معصوم اينجا واقعهء شهادت ابو سعيد تيمورى را بموت سلطان ابو سعيد ايلخانى ( 716 - 736 ه ) در قراباغ ملتبس كرده است . بر وفق تذكره دولتشاه ( ص 478 ، س 20 - 21 ) سلطان ابو سعيد را در صحراى موقان بدرجهء شهادت رسانيدند . ص 80 ، س 11 : سلطان يادگار ميرزا : يادگار محمد بن سلطان محمد بن بايسنقر از دست ابو الغازى سلطان حسين دو بار شكست خورده ، در سنه 875 ه بقتل رسيد ( دولتشاه ، صص 425 - 430 ) . ص 80 ، س 12 : سلطان احمد ميرزا ( 872 - 899 ه ) پسر بزرگ سلطان ابو سعيد ميرزا بود . ص 80 ، س 15 : سلطان حسين ميرزا : و هو ابو الغازى سلطان حسين بن منصور ابن بيقرا ، حاكم هرات ( 832 - 911 ه ) بود . براى احوالش رجوع بكنيد به جزء سيوم ، تاريخ ادبيات ايران ، تاليف پروفسور براؤن ، در جميع مواضع . ص 80 ، س 17 : تكدرى : و الصحيح « نكدرى » كما فى با برنامه و غيره . بايد در همه جاها تصحيح كرده شود . ص 98 ، س 5 : شيرم زكه : ارسكن در « تاريخ هند » ( جزء اول ، ص 215 ) و بيورج در بابر نامه ( جزء اول ، ص 195 ، حاشيه 3 ) اسم اين شخص را شيرم زكر مىنويسند . ص 99 ، س 20 : كزك : و شايد املاى صحيح « كيركى » است چنان كه در بابر نامه ( ج 1 ، س 191 ) آمده . يكى از معابر رود جيحون بوده .