26 - هارون بن أبى خالد ( در ايام المتوكل 232 - 247 ه ) و او در سنه 240 ه وفات كرد 27 - عمر بن عبد العزيز الهبارى « 1 » ( در ايام المتوكل ) 28 - ابو الصمة ( در حوالى سنه 255 ه ) بنده احوال اين همه عمال را در كتاب خود كه در صدد تاليف است اعنى « تاريخ سند تحت سيطرة عرب » ( noinimoD barA rednU dniS ) با بسط و شرح خواهم نوشت . عجالة باينقدر اكتفا مىنمايم . در سنه 258 ه خليفه معتمد ( 256 - 279 ه ) برادر خويش ابو احمد الموفق را به رسولى سوى يعقوب بن ليث الصفار فرستاد در معيت اسماعيل بن اسحاق قاضى و ابو سعيد الأنصارى ، و عهد و منشور و لوا براى ولايت بلخ و تخارستان و پارس و كرمان و سجستان و سند به او ارزانى داشت . يعقوب بدان شاد شد و ايشان را بنواخت ( تاريخ سيستان ، طبع طهران ، 1314 شمسى ، ص 228 ) . يعقوب بن ليث هفده سال و نه ماه اميرى كرد و خراسان و سيستان و كابل و سند و هند و فارس و كرمان همه عمال وى بودند ( همان مآخذ ، ص 233 ) . و بعد ازو در سنه 265 ه خليفه معتمد اين همه اماكن و ديگر را به عمرو بن ليث ( 265 - 287 ه ) عطا فرمود . ص 32 ، س 8 : القادر بالله ( 381 - 422 ه ) ، و تمام سلطنت محمود غزنوى در اثناى خلافت اين خليفه مىافتد . ص 32 ، س 11 - 12 : بلده ملتان و اوچه را بدست آورده گماشتگان القادر بالله را اخراج كرد : اين تقرير مير معصوم خيلى پوچ است . خليفه مذكور در سال اول جلوس محمود بتخت رسولى بنزديك او فرستاد با عهد خراسان

--> ( 1 ) بر وفق يعقوبى : عمر بن عبد العزيز السامى المنتمى الى سامة بن لوى .