محمد معصوم البكري ( نامى )
218
تاريخ سند ( تاريخ معصومى ) ( فارسى )
8 - ذكر قاضى شيخ احمد و ذكر قاضى كاشانى [ مستغنى از اظهار حالات كمالات ايشان است ] « 1 » . گفتار در مبادى احوال سلطان محمود خان تا زمان انتقال او بجهان جاودان سلطان محمود خان بن مير فاضل بن عادل بن احمد « 2 » خواجه اصفهانى الاصل بوده . و محل سكونت اجداد او موضع خراسان « 3 » بوده . و اصل ايشان از ملوك ( b 162 . f ) چين « 4 » من اعمال دار السلطنت اصفهان بوده . و در زمانى كه حضرت صاحبقران امير تيمور گورگان به تسخير عراق نهضت فرمود ، و بلوكات اصفهان سركشى كرده در مقام اطاعت و انقياد سر در نياوردند . صاحبقران فرمان بقتل و تاراج و اسير نمودن آن مردم فرموده ، فوجى از افواج قاهره تعين نمودند ، و دران تاخت احمد خواجه پدر عادل خواجه بدست مير حسن بصرى كه پدر مير ذو النون باشد افتاد . و مير مذكور او را در سلك اولاد خود جاى داده نظر تربيت و رعايت برو گماشت . و احمد خواجه به سه واسطه بملك محمود نان ده « 5 » مىرسد . و ملك محمود در ولايت اصفهان بكثرت جود و سخا و دستگاه مشهور بوده . و گويند كه او به نوزده واسطه به عدى بن حاتم طائى مىرسد و العلم عنداللّه . و الحق سلطان محمود خان نيز شايبهء « 6 » از جود او داشته . و احمد خواجه دو پسر داشته : عاقل خواجه آتكه « 7 » و عادل خواجه . و از عادل خواجه پسرى و دخترى مانده بود . و مير فاضل پنج پسر داشته : بابا احمد و سلطان محمود خان ( f . 163 a ) و مير عبد الفتاح و امير سلطان و مير عبدالواحد . و والدهء هر يكى عليحده بود . و والدهء سلطان محمود خان از مردم افغان كاسى شال و مستنگ « 8 » بود .
--> ( 1 ) اين جمله از ح گرفته شد ( 2 ) ح د ف ندارد : بن احمد ( 3 ) ح : خواسكان ( 4 ) ح : حسن ( 5 ) ح : ميرده ( 6 ) ح : بهره ( 7 ) م ندارد : آتكه ( 8 ) س : افغان كاكرشال و پشنگ