عبد الرضا سالار بهزادى

321

بلوچستان در سالهاى 1307 تا 1317 قمرى ( فارسى )

امير الامراء العظام آقاى معزز الدوله فرستاده و دستور العمل تنظيم اين نوكرها و تعيين صاحب منصبان آنها را و روانه داشتن به بلوچستان به معزى اليه مرقوم داشتيم و چون شما هم صاحب منصب بزرگ آن صفحات و دخيل انجام آن حدود هستيد ، محض اطلاع شما مرقوم داشته و مخصوصا مىسپاريم كه بايد در اطاعت و همراهى با آقاى معزز الدوله فروگذار نكرده ، لازمهء مراقبت را داشته باشيد و پس از حركت نوكر به بلوچستان و انجام خدمت مراتب را اطلاع دهيد . شهر ربيع الاول سنه 1316 » . نقش مهر « آصف الدوله » . 121 پاكتى است حاوى يك نامه با مهر آصف الدوله . عنوان پشت پاكت : « بم عمدة الامراء العظام اسعد الدوله مطالعه نمايد - 8642 10 شهر ربيع الاول سنهء 1316 » . متن نامه : « عمدة الامراء العظام اسعد الدوله عريضهء شما ملاحظه شد و از تفصيل استحضار حاصل نموديم . اينكه مستدعى شده بوديد سرباز ساخلو بلوچستان در غرهء شهر جمادى الاولى حركت نموده روانه شود و اين دو ماهه مهلت آنها باشد همين‌طور مقرر داشته ، به امير الامراء العظام نور چشم مكرم آقاى معزز الدوله مرقوم شده است كه در غرهء جمادى الاولى سه دسته سرباز را از شما بخواهد و فورى حاضر كرده روانه نمائيد . در باب مواجب سه ماههء آخر سال گذشته عرض كرده بوديد خيلى تعجب كرديم ، اين‌گونه عنوانات براى چه چيز است و مقصود شما از اين اظهار چيست ؟ مواجب سرباز [ را ] در منزل ده بكرى با حضور ميرزا مهدى خان مستوفى و نصرت لشكر پرداختند . اگر منظور شما اين است عمل مواجب گذشته سرباز تشريح شود ابدا محل اشكال نيست و تشريح خواهد شد . شهر ربيع الاول 1316 » . نقش مهر « آصف الدوله » . در حاشيه آصف الدوله به خط خود نوشته است : « مواجب سه ماههء سرباز بلوچستان را نوشته‌ام حكومت بلوچستان بدهد . مواجب سرباز نرماشير را هرچقدر لازم است بنويسيم ، به حكومت بم مىنويسم بدهد كه سه دسته ، يعنى سيصد نفر سرباز زبدهء خوب از حالا حاضر و خبر نمائيد كه ان شاء اللّه در غرهء جمادى الاول حركت ، بروند بلوچستان و آن سرباز مرخص شود . در باب بقيهء مواجب سنهء ماضيه نوشته‌ايد كه در جواب نوشته‌ايم در ده بكرى تمام حقوق سرباز پرداخته شد . حالا قبض جنس گاهى مىآوريد كه بايد از پارسال حساب شود ، گاهى حكايت مواجب مىنويسيد ، مقصود چه چيز است ؟ مطلب معلوم است ، سرباز حاضرى شما كه در بلوچستان غير معين است ، تا صورت سان آنها را براى شما نفرستادم ، و چقدر مواجب و جيرهء زيادى برده بوديد خواهش كرديد صرف نظر نمودم . خوب است حقوق و حدود خودتان را داشته اسباب تصديع و زحمت نشويد » .