هر هفده درهم به يك دينار « 1 » . بخشهاى قم چنين است : بخش ليجرود و بخش رودبار [ و ] بخش ابرسيحان و سحاران [ و ] و بخش سراحه « 2 » [ و ] بخش واركرود . روستاى جبل ساوه است ، و سيا ، و جرىسو [ و ] ميلادجرد ، و خورده‌هاى چندى ديگر . و چون قباد بليناس رومى را فرمود تا آفات اقليمش را طلسم كند ، بليناس به قم آمد و در برابر درخت ملاحه ، چند چاه كند و آنها را طلسمى قرار داد ، تا آب چشمهء ملاحه روان باشد . ليكن برخى عموم را از استفادت از آن باز داشتند و بدين گونه تا مردم را از بهره‌مندى از آن باز دارند آن چشمه خشك شود . در قم طلسم ديگرى ساخت تا كان زر و سيم آن نهان ماند . طلسم ديگرى براى دفع مار ساخت و بر روى مناره‌هايى قرار داد ، و بدين‌سان مارها همه به كوهى رفتند و در آنجا لانه كردند . بليناس سپس به فراهان شد . در فراهان سنگلاخى بود كه ستوران را با بار و سواران را با اسب از پاى در مىآورد . او دو طلسم در گرداگرد آن كرد ، تا مردم از آن آسيب نيز آسودند . چون « 3 » طهمورث پادشاه شد ، در اصفهان ، در روستاى ماربين و رويدشت ساختمان كرد . در روزگار سلطنت فيروز بن يزدگرد بن بهرام ، هفت سال ، مردم باران نديدند . آنگاه مردى در جوانق در گذشت . فيروز كسانى براى تحقيق حال آن مرد فرستاد . فرستادگان ديدندش كه او را سه انبار گندم بوده است . اين

--> ( 1 ) - عبارت متن ( ص 264 ) چنين است كه در بالا آمد . و اندكى با نتيجهء محاسبه بنا بر صرف هر 17 درهم به يك دينار فرق دارد . ( 2 ) - نسخهء عكسى : سراجه . ( ورق 138 ، ب ) . نيز رك : البلدان يعقوبى ، چاپ دخويه ، ضميمهء « الاعلاق النفيسه » ص 273 - و ترجمهء مرحوم آيتى ، ص 49 ( 3 ) - از اينجا باز سخن دربارهء اصفهان است .