از آن جا كه نسخهء حاضر ، همان نسخهء مصحّح آقاى آشتيانى است ، نگارنده اين رسالة را كه در توحيد بسبك اهل اللَّه و ولايت تأليف شده است ( و آن مرحوم خود از خواصِّ موحِّدين از متألهين و از اولياء بزرگ حق بودند ) به پيشگاه روح پر فتوح آن عالم متألّه تقديم مىدارم . نگارنده مدتى ( حدود 6 ماه ) در طهران از محضر تدريس آقاى آشتيانى استفاضه نموده‌ام و قسمتى از مباحث اسفار ، حدوث و قدم و اوائل عقل و معقولات و مقدارى از مباحث ألفاظ - تقريرات مرحوم آقاى نائينى - نزد آن مرحوم قرائت كردم . در دوران تحصيل هميشه مورد عنايات آن عالِم ربّانى بودم و حقوق زيادى از آن مرحوم بر ذمّه فقير است . آن مرد بىنظير آن چنان از تظاهر و ريا و خودنمايى مبرّا بود كه حقير احتمال مىدهد بر شمردن حقوق فراوان أو ، چه بسا موجب رنجش آن روح پر فتوح شود . چنان جهاتِ كثرت و خلقى در جنبهء حقّى أو فانى شده بود كه واقعاً تبديل شده بود به مَلَكى در لباس انسانى و از ناحيهء كثرت تقوا و عبادت داراى نورانيَّت خاص بود و به غير از حق و حقيقت بامرى ديگر توجه نداشت . مرحوم آقاى آقا ميرزا احمد در سال - 1300 - ه . ق - در طهران متولد شد ، ايشان كوچك‌ترين فرزند مرحوم آقاى حاج ميرزا حسن آشتيانى مجتهد نامدار عصر ناصرى و مظفرى است . بعد از تحصيل مقدمات عربى و قرائت كتب معمول فارسى بدروس مدرسان كتب فقه و اصول و منطق و حكمت و عرفان حاضر شدند . مدتى نزد پدر ماجد خود به تحصيل فقه و اصول فقه پرداخت و بعد از رحلت مرحوم ميرزاى آشتيانى بدروس