فخر الدين الرازي - السهروردي - الأبهري - ذوالفضائل الاخسيكتي وآخرين ( مترجم : سبزوارى )

309

چهارده رساله ( فارسى )

و فكر بعد از ذكر باشد و ذكر را تأثير عظيم است و ارباب ذكر به همه وقتى پسنديده بوده‌اند در آن وقت كه پيغمبر ( ص ) دعوت كرد و جبرئيل وحى آورد و قرآن آورد و اهل مكه باور نميداشتند و ميگفتند كه جبرئيل چون آيد و قرآن چون آرد حقتعالى اين آيت بفرستاد فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ و در آن روزگار جماعتى بودند چون قس بن ساعده كه پيش از وحى خبر داد از آمدن پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم چه صاحب ذكر ميبود عظيم و نشان پيغمبر بازداد و جماعتى را گفت كه ازين ناحيه « 1 » پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم بديد آيد كه او پيغمبر آخر الزمان باشد معجزات او اين و آن باشد چون بيرون آيد به دو ايمان آريد ايشان گفتند تو چرا ايمان نميآرى و پيش او نروى گفت من پيش از آمدن او فرو شوم و الّا من پيش از همه رفتمى و ايمان آوردمى . و ديگر بحيراى راهب كه همه نشان پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم بازداد و نيز پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم پيش از آمدن وحى ذكر كردى و خدا را بسيار ياد كردى بل خود هرگز فراموش نكردى و كافران هرگاه كه پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ذكر كردى بخنديدندى « 2 » و گفتندى ديوانه است چنانك قرآن خبر ميدهد وَ إِنْ يَكادُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّكْرَ وَ يَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ و نيز حقتعالى را ياد كردن واجب است چنانك در قرآن مجيد آمده است وَ اذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيراً وَ اذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ وَ تَبَتَّلْ إِلَيْهِ تَبْتِيلًا قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّى وَ ذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّى و آيت‌هاى بسيار آمده است در ذكر پس ذكر كردن واجب است و ذكر كردن چند نوع است « 3 » ما دو نوع اختيار كنيم اول اللّه بعد لا إله الا اللّه باشد و اول ذكر زبان باشد بعد از آن ذكر جان و چون جان بذكر در آيد زبان خاموش شود و همچنانك شيخى بايد تا خرقه بپوشاند پيرى بايد كه ذكر تلقين كند و بىپير به چيزى نرسد و نيز ذكر كردن را جاى خالى بايد دور از دست چنانك زحمت مردم نباشد و چون پير مريد را بيند و داند كه او را استعدادى هست تلقين ذكر كند و آن ذكر كه لايق مبتديان باشد تلقين كند و در جاى خالى نشاند و نگذارد كه هيچ فكرى كند و دائما ذكر كند چنانك منقطع نشود و به مقدار استعداد مريد قلّت

--> ( 1 ) - جانب پيغمبرى بديد خواهد آمدن ( 2 ) - تبسم كردندى ( 3 ) - بر دو نوع اقتصار كنيم