طعام فرمايد و هر روز ( 1 ) پيش مريد آيد تا اگر واقعه يا خوابى ديده باشد تعبير چنانك لايق باشد بكند و كم از چهل روز نبايد كه در خلوت نشيند و اگر از يك خلوت چيزى نگشايد به دو كند و اگر از دو چيزى نگشايد بسه كند و همچنين به چهار و پنج و بيشتر كند چون چيزى گشاده شود و كشفى پديد آيد نبايد كه بدان غرّه شود كه در آن منزل بماند و به منزل ديگر نرسد و آنگه از همه فرو ماند چه اين راه را پايان نيست اگر صد هزار سال بسلوك بسر ببرد كه هنوز صد هزار چندان ديگر مانده باشد « 1 » و از جمله چيزها كه اثر عظيم درين راه دارد يكى راست گفتن است كه اگر دروغ گويد نفس خود « 2 » را هلاك كند و هر خواب و هر واقعه كه بيند دروغ باشد و نيز بايد كه نفس را زبون كند و ماليده دارد مبادا كه سركش و شرير « 3 » شود و اگر خواهد خبر كند و خبر گويد خود را شكسته دارد و تواضع پيش گيرد كه اثرى عظيم دارد و در خلق به چشم شفقت نگاه كند چنانك پندارد كه فرزندان اواند يا برادران او و حسد بر كس نبرد كه عظيم زيان دارد و سوگند بسيار نخورد اگر نيز راست باشد كه نيك نباشد و اگر جاى خلوت نباشد و شاغلى پيش آيد جهد كند كه بشب بيدار باشد و اگر همه شب نتواند بيدار بودن آخر نيمه شب بيدار باشد و اگر اين نيز نشود جهد كند كه تا سحرگاه بيدار باشد كه اثرى عظيم دارد و دائما ذكر كند و تضرع و تملّق بسيار كند و بوى خوش با خود دارد و اگر بقليل طعام نتواند كرد جهد كند كه بشب شكم تهى باشد خاصه در سحرگاه و اگر چيزى بيند پيش كس نگويد الّا با شيخ خود يا با كسى كه داند كه او مردى نيك است و اگر وقتى خلوتى حاصل شود در ميان روز ترنّمى با خود مىكند و ابياتى « 4 » كه از بزرگان باشد با خود بگويد كه آن را اثرى عظيم باشد و اين ضعيف را در ميان اگر اتفاق افتد ياد كند ان شاء اللّه و صلّى اللّه على نبيه محمد و آله اجمعين و الحمد للّه لواهب العقل

--> ( 1 ) - عرفا گويند ترقى سالك را حدى نيست آغاز دارد ولى انتها ندارد آرى در سعادت و شقاوت و خير و شر هر دو چنين است هم شقاوت پسر مرادى قابل ازدياد است و هم سعادت محمدى كه پيوسته در طلب است و رب زدنى علما ميگويد ( 2 ) - خو كند ( 3 ) - اگر سركش و شرير شود دشخوار با خير تواند آمدن ( 4 ) - سخنى كه از نفس