[ رساله سيزدهم روضة القلوب ] بسم اللّه الرّحمن الرّحيم سپاس آن « 1 » خدائى را كه بىواسطه ما بجود خود وجود ما پيدا كرد و درود بر روان پاك خواجهء كه پرتو شعاع نور نبوّتش پرده تاريك كفر از روى جهان برانداخت و آفرين بر ياران و دوستداران و نزديكان او خاصه بر يگانهء چهارگانه « 2 » إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ « 3 » اما بعد جماعتى اصحاب دل از اهل سپاهان كه مرا با ايشان نشست و خاست بود در خواست كردند « 4 » تا كلمهء چند در حقيقت جمع كنيم چنانك تكلّف در آن راه نيابد و بفهم هر كس نزديك باشد و از آن مستفيد شوند و من در آن شروع كردم و از حق تعالى جلّ و علا در « 5 » خواستم تا توفيق تمام كردن دهد و آن را روضة القلوب « 6 » نام كردم و بر دو قسمت « 7 » نهادم قسمى تعلّق بعالم اجسام دارد و قسمى تعلّق بعالم ارواح و هر - آفريدهء كه هست ازين دو قسم بيرون نيست چنان كه قرآن عزّ قائله خبر ميدهد أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ تَبارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ و آنچه خلق است عالم اجسام است و آنچه امر است عالم ارواح اوّل خلق را ياد كرد بعد از آن امر را زيرا كه اوّل تن را بيافريد و بعد از آن جان را ( درو جاى داد « 8 » ) چنانك گفت فَإِذا سَوَّيْتُهُ وَ نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي و مثال آنچنان باشد كه اگر كسى خواهد كه شمع برافروزد اول فتيله از پنبه راست كند و بعد از آن موم « 9 » بر آنجا ريزد و چون تمام شود به آتش دارد تا برافروزد و من آغاز از عالم اجسام خواهم كردن تا انجام

--> ( 1 ) - باد خداى را خ ل ( 2 ) - چهارگانه يگانه ( 3 ) - درخواستند . نسخهء مجلس ( 4 ) - مدد ( 5 ) - تنها در نسخهء مسجد سپهسالار ( 6 ) - بستان القلوب ( 7 ) - قسم ( 8 ) - در نسخه ملك ندارد ( 9 ) - روغن در