إِلهٌ واحِدٌ فَهَلْ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ ؟ » « 1 » ( 59 ) و دليل بر آن كه توحيد بىتشبيه اندر تأويل كتاب خداى است آنست كه جز بتأويل « 2 » اختلاف و اشتباه كاندر كتاب است باتّفاق نيايد « 3 » . و روا باشد كه ظاهر قولها مختلف باشد [ b 19 ] و لكن روا نباشد كه قول خداى متناقض باشد تا جايى « 4 » گويد جز خداى هيچ نيست : قوله « لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ . » « 5 » و جايى ميگويد : من گوينده‌ام كه همىگويم : قوله « قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ . » « 6 » شما نيز بگوييد اين قول را كه شما نيز همچون من گويندگانيد « 7 » و شما بينا و شنواييد و من بينا و شنوايم « 8 » . و جايى همىگويد : خداى آفريدگار همهء چيزهاست بدين آيت : قوله « اللَّهُ خالِقُ كُلِّ شَيْءٍ . » « 9 » و ديگر جاى همىگويد : آفريدگاران بسيارند و خداى از آن همگان « 10 » نيكو آفريننده‌ترست . « 11 » قوله : « فَتَبارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقِينَ . » « 12 » و جايى همىگويد كه خداى آنست كه او مر شما را بيافريد و روزيتان داد بدين آيت : قوله « اللَّهُ « 13 » الَّذِي خَلَقَكُمْ ثُمَّ رَزَقَكُمْ . » « 14 » و ديگر جاى همىگويد : ( خداى بهترين ) روزىدهندگانست بدين آيت : قوله « وَ اللَّهُ خَيْرُ الرَّازِقِينَ . » « 15 » و جاى ديگر همىگويد : بر يكديگر افسوس مكنيد ، قوله « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا يَسْخَرْ قَوْمٌ مِنْ قَوْمٍ . » « 16 » و جايى همىگويد كه كافران بر مؤمنان همى افسوس كنند ، خدا نيز بر كافران افسون كند ، بدين آيت :

--> ( 1 ) سورهء 21 ( الانبياء ) آيهء 108 - ( 2 ) بتاويل : + كه A ( 3 ) نيايد : از نيا ؟ ؟ ؟ يد A ( 4 ) جايى : جاى A ( 5 ) سورهء 42 ( الشورى ) آيهء 9 ( 6 ) سورهء 112 ( الاخلاص ) آيهء 1 ( 7 ) گويندگانيد : كوينده‌كانيد A ( 8 ) شنوايم : شنوام A ( 9 ) سورهء 13 ( الرعد ) آيهء 17 و سورهء ( الزمر ) آيهء 63 ( 10 ) همگان : همه‌كان A ( 11 ) آفريننده‌ترست : آفريننده پرست ( ! ) A ( 12 ) سورهء 23 ( المؤمنون ) آيهء 14 ( 13 ) اللّه : هو A ( 14 ) سورهء 30 ( الروم ) آيهء 39 ( 15 ) سورهء 62 ( الجمعة ) آيهء 11 ( 16 ) سورهء 49 ( الحجرات ) آيهء 11