يا پس از تعظيم امر ذو الجلال * رو كنيد از فرق بر جمع وصال بعد تصديق زبانى بر حدود * رو كنيد از دل بتوحيد شهود باشد ايمان اول اقرار زبان * پس بر آن گفتار تصديق جنان پس نمودن سعى در اعمال شرع * پس شدن در اصل مستغنى ز فرع اصل چبود در عمل تطهير قلب * تا شود از قلب جز حق جمله سلب يافتن از فرق بر جمع ارتقا * رفته رفته تا فنا و تا بقا شرح اين را گفته‌ايم از پيش و باز * جاى خود گوئيم چون آيد نياز گفت زانرو گز مطيع و رهرويد * بعد ايمان سوى ايمان بگرويد بر خدا آريد ايمان در قبول * همچنين از راه عرفان بر رسول يعنى او را بر كمال خويشتن * وا شناسيد از نشان عقل و فن همچنين آريد ايمان بر كتاب * كز حق آورد آن رسول مستطاب وان كتابى كز حق آمد بيش ازين * با رسولان از پى تعظيم دين وانكه كافر شد به حق هم بر ملك * بر كتاب و بر رسل از ريب و شك هم بروز آخرت پس گمره است * در ضلالى بس بعيد آن ابله است دور از مقصود ورا هست و رفيق * ره نيابد از نشانى بر طريق آن كسانى كه بايمان آمدند * بعد ايمان باز پس كافر شدند وان بموسى بود ايمان يهود * كافر از گوسالهء گشتند زود توبه پس كردند و هم مؤمن شدند * باز پس كافر بعيسى آمدند كفرشان پس شد زياد از ناقبول * يعنى از انكار سلطان عقول نيست آن كآمرزد ايشان را خداى * زانكه توبه ناورد از نارواى نه نمايدشان هدايت بر رهى * ره به حق كى يابد اينسان ابلهى ده دو رويان را بشارت بر هلاك * باشد ايشان را عذابى دردناك كافران را آن كسان گيرند دوست * بهر خود جز مؤمنان وين نى نكوست ارجمندى ميكنند آيا طلب * نزد ايشان يا كه قوت اين عجب ارجمندى هست حقرا بالتمام * هر كرا خواهد دهد عز و مقام [ سوره النساء ( 4 ) : آيات 140 تا 147 ] وَ قَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتابِ أَنْ إِذا سَمِعْتُمْ آياتِ اللَّهِ يُكْفَرُ بِها وَ يُسْتَهْزَأُ بِها فَلا تَقْعُدُوا مَعَهُمْ حَتَّى يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ إِنَّكُمْ إِذاً مِثْلُهُمْ إِنَّ اللَّهَ جامِعُ الْمُنافِقِينَ وَ الْكافِرِينَ فِي جَهَنَّمَ جَمِيعاً ( 140 ) الَّذِينَ يَتَرَبَّصُونَ بِكُمْ فَإِنْ كانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِنَ اللَّهِ قالُوا أَ لَمْ نَكُنْ مَعَكُمْ وَ إِنْ كانَ لِلْكافِرِينَ نَصِيبٌ قالُوا أَ لَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَ نَمْنَعْكُمْ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فَاللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ لَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلاً ( 141 ) إِنَّ الْمُنافِقِينَ يُخادِعُونَ اللَّهَ وَ هُوَ خادِعُهُمْ وَ إِذا قامُوا إِلَى الصَّلاةِ قامُوا كُسالى يُراؤُنَ النَّاسَ وَ لا يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلاَّ قَلِيلاً ( 142 ) مُذَبْذَبِينَ بَيْنَ ذلِكَ لا إِلى هؤُلاءِ وَ لا إِلى هؤُلاءِ وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ سَبِيلاً ( 143 ) يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الْكافِرِينَ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَ تُرِيدُونَ أَنْ تَجْعَلُوا لِلَّهِ عَلَيْكُمْ سُلْطاناً مُبِيناً ( 144 ) إِنَّ الْمُنافِقِينَ فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ وَ لَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصِيراً ( 145 ) إِلاَّ الَّذِينَ تابُوا وَ أَصْلَحُوا وَ اعْتَصَمُوا بِاللَّهِ وَ أَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ فَأُولئِكَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ وَ سَوْفَ يُؤْتِ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ أَجْراً عَظِيماً ( 146 ) ما يَفْعَلُ اللَّهُ بِعَذابِكُمْ إِنْ شَكَرْتُمْ وَ آمَنْتُمْ وَ كانَ اللَّهُ شاكِراً عَلِيماً ( 147 ) و بتحقيق فرستاد بر شما در كتاب آنكه چون بشنويد آيتهاى خدا را كه كفر ورزيده مىشود به آن يا استهزاء كرده مىشود به آن پس ننشينيد با ايشان تا آنكه شروع كنند در سخنى جز آن بدرستى كه شما آن گاه مانند ايشانيد بدرستى كه خدا جمع كننده منافقان و كافرانست در دوزخ همه ( 140 ) آنان كه چشم ميدارند بشما پس اگر باشد مر شما را فتحى از نزد خدا گويند آيا نبوديم با شما و اگر باشد مر كافران را بهرهء گويند آيا غالب نشديم بر شما و باز نداشتيم شما را از مؤمنان پس خدا حكم مىكند ميان شما روز قيامت و هرگز نميگرداند خدا از براى كافران بر گروندگان راهى ( 141 ) بدرستى كه منافقان فريب ميورزند با خدا و اوست فريب دهنده ايشان را و چون برخيزند به نماز برخيزند سنگينان مينمايند مردمان را و ياد نميكنند خدا را مگر اندكى ( 142 ) مترددان در ميان آن نه بسوى آيتها و نه بسوى آنها و كسى را كه اضلال كند خدا پس هرگز نيابى از برايش راهى ( 143 ) اى آن كسانى كه گرويديد فرا مگيريد كافران را دوستان از غير روندگان آيا ميخواهيد كه بگردانيد از براى خدا بر شما حجتى آشكار ( 144 ) بدرستى كه منافقان در طبقه زيرترند از آتش و هرگز نميابى براى ايشان ناصرى ( 145 ) مگر آنان كه توبه كردند و باصلاح آمدند و توسل جستند به خدا و خالص گردانيدند دينشان را براى خدا پس آنها باشند با مؤمنان و زود باشد كه بدهد