تمايل نشان مىدهد ، پس از قرارى كه دو خانواده با هم مىگذارند ، خانوادهء داماد به منزل خانوادهء عروس مىروند و در اين هنگام خطيبى از سوى خانوادهء داماد مىايستد و خطبه‌اى به صورت نثر و شعر مىخواند كه در آن مزايا و برجستگىهاى عروس را بر همگان بر مىشمارد و عروس را مىستايد . سپس خطيبى از سوى خانوادهء عروس مىايستد و مزايا و برجستگىهاى خانواده داماد را بر همه اعلام داشته و مهر را به صورت كامل دريافت مىدارد ، گاهى در خانواده‌هاى بىبضاعت به تأخير انداخته مىشود . مهريه را پيشتر در صندوقى از نقره به همراه نوشته‌اى قرار مىدهند كه بر روى آن مبلغ مهريه و قيمت كنيزى كه بايد پدر داماد آن را بخرد و به عنوان كنيز و خدمتكار عروس در اختيار او قرار دهد ، نوشته شده است . مهر معمولا بيش از صد جنيه نيست و قيمت كنيز نيز سى تا پنجاه جنيه مجيدى مىباشد . همچنين به همراه مهر ، لباسهاى ابريشمى كه داراى تارهاى نقره‌اى است و قيمت هر يك از آنها ميان پنجاه تا صد جنيه مىباشد ، قرار دارد . جشن عروسى معمولا يكسال پس از اين مجلس برپا مىگردد تا پدر عروس بتواند فرش و اثاثيهء آنان را تهيه نمايد . آنان همانند مردم قاهره و شهرهاى ديگر مصرى ، در تهيهء جهاز اسراف مىكنند . در روز انتقال جهيزيه ضيافتى در منزل داماد برپا مىگردد كه در آن نزديكان عروس و داماد و دوستان و تعداد زيادى از افرادى كه مسؤول حمل اثاثيه هستند كه گاه براى بردن هر يك قطعه از اثاثيهء كوچك ، يك نفر مخصوص انتقال آن قرار داده مىشود و بدين ترتيب جمع زيادى از اين افراد به همراه خانواده‌هاى ياد شده در اين ضيافت گرد هم مىآيند كه داماد هزينه باربران را پرداخت مىنمايد . شب عروسى معمولا شب دوشنبه يا شب جمعه مىباشد كه پس از يك هفته از انتقال جهيزيه تعيين مىگردد ، همچنانكه اين عادت در مصر نيز برقرار مىباشد . عروس هنگام سحر در حالى كه بر روى كالسكه‌اى سوار است به منزل داماد برده مىشود . هنگامى كه به منزل رسيد در كنار جمعى از زنان سر برهنه در حالى كه شمع در دستان خود دارند قرار گرفته و آنان عروس و داماد را دست به دست داده و سپس به حجله مىبرند . پس از طلوع آفتاب ، داماد از منزل خود خارج شده و به منزل عروس مىرود و در آنجا نهار خود را صرف كرده و سپس به سوى عروس مراجعت مىكند .