ابراهيم رفعت باشا ( مترجم : هادى انصارى )
428
مرآة الحرمين ( سفرنامه حجاز و تاريخ و جغرافياى راهها و بقاع متبركه آن ) ( فارسى )
سيد نور الدين على بن عبد اللّه در كتاب خود « وفاء الوفا بأخبار دار المصطفى » پس از آوردن اين آيه كه در اين مكان وارد شده ، گفته است : به مبناى تاريخى بر نزول اين آيه در اين مكان دسترسى پيدا نكردم و مضمون آيه مىرساند كه در اين محل نازل نشده است . روايتى از مقاتل در دست است كه وى گفته است : پيامبر صلّى اللّه عليه و إله روز جمعهاى بر روى صفه در محلى تنگ نشسته بودند ، حضرت همواره مهاجرين و انصار بدر را گرامى مىداشتند ، در اين هنگام گروهى از بدريان وارد شدند و در اطراف پيامبر در انتظار نشستن بر گرداگرد او ايستادند . هيچ يك از افرادى كه در اطراف پيامبر صلّى اللّه عليه و إله نشسته بودند ، حركتى نكردند و براى آنان جايى ندادند . اين مطلب بر پيامبر گران آمد و به اطرافيان خود كه از اهل بدر نبودند فرمود : بلند شو فلان و تو نيز اى فلان ! در اين حال به تعداد افراد اهل بدر از اطراف پيامبر بلند شدند و جاى خود را بدانان دادند . اين حركت موجب ناراحتى افرادى شد كه جاى خود را به دستور پيامبر صلّى اللّه عليه و إله در اختيار ديگران قرار داده بودند ، به طورى كه پيامبر صلّى اللّه عليه و إله ناراحتى را در چهرهء آنان ديد . منافقان به مسلمانان گفتند : فكر مىكنيد كه دوست شما ( پيامبر ) در بين مردم با عدالت رفتار مىكند ؟ ! در صورتى كه به خدا قسم او با افرادى كه او را دوست دارند و جايى را براى خود انتخاب كردهاند به عدالت رفتار نكرد ! و آنان را از جايشان بلند كرد و به ديگرانى كه در پس آنها آمدهاند ، داد ! در اين حال بود كه آيهء ياد شده ، در صفه ، در كنار مسجدش بر وى نازل گرديد . ليكن افرادى از اهل مكه و مدينه كه در پى گرفتن پول از مردم هستند اين محلها را خلق كرده و به صورتهاى گوناگونى از افراد و اشخاص پولهايى را دريافت مىدارند . زيارت مسجد قبا خداوند در سورهء توبه مىفرمايد : وَ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مَسْجِداً ضِراراً وَ كُفْراً وَ تَفْرِيقاً بَيْنَ الْمُؤْمِنِينَ وَ إِرْصاداً لِمَنْ حارَبَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ مِنْ قَبْلُ وَ لَيَحْلِفُنَّ إِنْ أَرَدْنا إِلَّا الْحُسْنى وَ اللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ