سوى حجر قرار دادند . اما ساختمان كعبه از سوى ابن زبير ثابت و مشهور است و علّت اين ساختمان ، سستى به وجود آمده در كعبه ، در اثر پرتاب سنگهاى منجنيق به هنگام محاصرهء مكه در سال 64 ه . بود . اين محاصره به علّت مخالفت او با يزيد بن معاويه صورت گرفت ، علاوه بر سنگهاى منجنيق يزيد بر كعبه ، مردى از ياران ابن زبير نيز آتشى در يكى از خيمه‌ها بر افروخت كه شراره‌اى از آن خيمه را مشتعل نمود و باد آن را به پردهء كعبه رساند و پرده و رديف‌هاى چوب ساج در آن آتش سوخت ديوارهاى كعبه چنان سست شد و ترك برداشت كه چون پرنده‌اى بر آن مىنشست سنگهايى فرو مىريخت . هنگامى كه حصار از ابن زبير برداشته شد و حصين بن نمير پس از شنيدن مرگ يزيد بن معاويه مكه را ترك نمود ، ابن زبير تصميم به خرابى كعبه و ساختمان آن از نو گرفت . گروهى كه اندك بودند با رأى او موافقت كردند ولى بيشتر مردم با اين كار مخالف بودند از آن ميان ابن عباس با ويران كردن آن موافق نبود و هنگامى كه شروع به خرابى كعبه نمودند جمع زيادى از اهل مكه از ترس آمدن عذاب ، به منا گريختند ، ابن زبير گروهى از بردگان حبشى را انتخاب كرد كه در خراب كردن شركت كنند ، به اين اميد كه ميان آنان كسى باشد كه مصداق گفتار رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله باشد كه فرموده بود شخصى حبشى كعبه را خراب خواهد كرد ، پس همهء كعبه را تا زمين خراب كرد . اين واقعه در تاريخ شنبه نيمه جمادى الثانى سال 64 ه . اتفاق افتاد . سپس مشغول به ساختمان گرديد . و آن را بر پايه‌هاى ابراهيم بنا نمود و آنچه كه از بيت در ساختمان قريش از خانه كاسته شده و به حجر افزوده شده بود ، مجددا به خانه اضافه نمود . ارتفاع خانه را 9 ذراع بيش از ارتفاع ساختمان قريش قرار داد بنابراين ارتفاع آن به 27 ذراع رسيد . براى كعبه دو درب چسبيده به كف زمين قرار داد . نخست همين دربى است كه اكنون موجود است و ديگرى در مقابل آن بود كه اكنون پوشيده است . در داخل خانه سه ستون در يك رديف قرار داده شد و از درون كعبه در كنار ركن عراقى پلكانى ساخته شد كه به وسيلهء آن مىشد به بام كعبه راه يافت و ناودان كعبه را هم‌چنان قرار داد كه آب آن در حجر اسماعيل فرو مىريخت و روزنه‌هايى در آن ايجاد نمود كه با چراغ ، گرداگرد كعبه را روشن مىساخت . « چون ابن زبير از ساختمان كعبه آسوده گشت