به انسان بذل نمايد حج بر أو واجب خواهد بود . مسأله 42 - رجوع به كفايت كه معناى آن در شرط چهارم بيان شد ، در استطاعت بذلى شرط نيست . بلى داشتن مؤنه عيال تا وقت رجوع شرط است مگر آن كه با نرفتن حج نيز عيال أو در مضيقه بسر برد ورفتن حج تأثيرى در اين جهت نداشته باشد وهمچنين اگر انسان مالي از خود داشته باشد كه كمتر از مصارف وهزينه حج است وشخصي كمبود أو را بذل نمايد ، واجب است قبول كند ولى در اين صورت رجوع به كفايت شرط است . مثلا انسان ده هزار تومان دارد ومصارف حج پانزده هزار تومان است واگر خواسته باشد رجوع به كفايت كند بايد بيست هزار تومان داشته باشد ، در صورتي كه باذل پنج هزار تومان به عنوان كمبود به أو بدهد ، چون رجوع به كفايت ندارد حج واجب نخواهد بود ، ولى اگر باذل ده هزار تومان بدهد واجب مىشود . مسأله 43 - اگر شخصي مالي به انسان هبه نمايد ( ببخشد ) كه با آن به حج برود ، قبول آن واجب نيست ودر صورت قبول استطاعت بذليه محقق مىشود ، وهمچنين است اگر واهب ( بخشنده ) اختيار را به انسان بدهد وبگويد مىخواهى با اين مال حج برو ونمىخواهى به حج نرو ويا مالي را ببخشد ونامى از حج نبرد ، قبولش واجب نيست . واگر قبول كرد حكم استطاعت ماليه را دارد .