از بعضى مستفاد شد كه مراد از ساهون آن جماعتىاند كه نماز را ضايع كنند و باركان و شروط بجا نيارند پس از مجموع احاديث معلوم شد كه هر كدام ازين امور ما صدق اين آيهء كريمه‌اند الَّذِينَ هُمْ يُراؤُنَ آنانى كه ايشان ريا ميكنند در اقوال و افعال تا مردمان ايشان را خوب اخذ كنند وَ يَمْنَعُونَ الْماعُونَ و منع ميكنند ماعون را و ظاهر اينست كه ماعون مشتق باشد از عون بمعنى يارى دادن « 1 » و مراد در اينجا از ماعون آن چيزى باشد كه مردم يكديگر را به آن يارى دهند و در بعضى روايات آمده كه مراد از ماعون متاع خانه و اسبابست كه مردم به آن احتياج دارند از ديك و كاسه و تبر و دلو و آب و نمك و آتش و غير ذلك و در بعضى روايات آمده كه مراد از ماعون زكات مفروضه است على بن ابراهيم بعد از تفسير ماعون بما يحتاج اليه الناس از سراج و آتش و امثال آن گفته « و فى رواية اخرى الخمس و الزكاة » و ظاهر احاديث اينست كه ماعون عامست و مخصوص بامور مذكوره نيست چنانچه در كتاب مستطاب كافى از ابو بصير روايت كرده كه جمعى در خدمت صادق عليه السّلام نشسته بوديم در اثناء گفتگو ذكر زكات در ميان آمد حضرت فرمودند كه باداء زكات كسى را ثنا و ستايش نتوان كرد زيرا كه اداء زكات از جمله اركان اسلامست و مردم به دادن زكات محقون الدمند و بدون اداء زكات نماز مقبول نيست و بدرستى كه غير از زكات نيز بر اموال شما چيزى لازمست ابو بصير گويد كه من گفتم اصلحك اللَّه چه چيز است بر اموال ما غير از زكات ؟ حضرت فرمود سبحان اللَّه نشنيده‌اى كه حق تعالى در قرآن فرموده « وَ الَّذِينَ فِي أَمْوالِهِمْ حَقٌّ مَعْلُومٌ لِلسَّائِلِ وَ الْمَحْرُومِ « 2 » » و نيز فرموده كه « وَ يَمْنَعُونَ الْماعُونَ » و در تفسير ماعون فرمودند كه آن قرض دادنست و متاع خانه است كه به عاريت بمردم دهند و نيكويى كردنست و بعد ازين فرمودند كه « و منه الزكاة » يعنى زكات نيز از جملهء ماعونست « قيل له عليه السّلام ان لنا جيرانا اذا اعرناهم متاعا كسروه و افسدوه

--> ( 1 ) - ظاهر خلاف اين است - م ( 2 ) - س 70 : معارج ، ى 24 ، 25