را كه از نماز خود سهو كنندگانند على بن ابراهيم از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه مراد از ساهون آن جماعتند كه تأخير نماز كنند از اول وقت بدون عذرى محمد بن مسعود عياشى از يونس بن عمار روايت كرده كه من از حضرت صادق عليه السّلام پرسيدم كه مراد از ساهون آن جماعتند كه شيطان آنها را در نماز وسوسه كند ؟ حضرت فرمود مراد از ساهون اينمعنى نيست زيرا كه هيچ احدى نيست كه شيطان او را وسوسه نكند و گرفتار وسوسهء آن ملعون نباشد بلكه مراد از ساهون آن جماعتند كه از نماز غافل شوند و آن را واگذارند تا آخر وقت و در كتاب خصال از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام روايت كرده كه « ليس عمل احب الى اللَّه عز و جل من الصلاة فلا يشعلنكم عن اوقاتها شىء من امور الدنيا فان اللَّه عز و جل ذم أقواما فقال الذينهم عن صلوتهم ساهون يعنى انهم غافلون استهانوا باوقاتها » استهان به اى اذل به . يعنى مراد از ساهون آن جماعتند كه غافل باشند از نماز و خوار و حقير شمارند اوقات نماز را و نماز را در وقت مقرر بجا نيارند و در كافى از عبد صالح عليه السّلام روايت كرده كه مراد از ساهون آن جماعتند كه نماز را ضايع كنند و اتيان بر شروط و اركان آن ننمايند و على بن ابراهيم روايت كرده كه مراد از ساهون آن جماعتند كه ترك نماز نمايند نه كسانى كه در نماز سهو نمايند زيرا كه هر كس را از افراد انسان سهو واقع مىشود و صاحب مجمع البيان نيز از زيد شحّام روايت كرده كه حضرت صادق عليه السّلام فرمودند كه مراد ترك نماز و كاهلى از آنست ليكن بنا برين وارد مىآيد كه تاركين نماز را چگونه مصلين توان گفت جواب آنكه ميتواند كه جمعى بعضى از نمازها را بجا بيارند و بعضى را ترك كنند و مطلب از تهديد ، تهديد بر ترك بعض باشد و تهديد تارك بعضى موجب تهديد تارك كلست بطريق اولى ، از بعضى احاديث معلوم شد كه مراد از ساهون تاركون نمازند و از بعضى معلوم شد كه مراد از ساهون آن جماعتند كه نماز را بدون عذر به آخر وقت اندازند و