گروه گروه بحسب مراتب خود لِيُرَوْا أَعْمالَهُمْ تا نموده شود بايشان اعمال ايشان يعنى جزاى اعمال ايشان يا صحايف اعمال ايشان تا بسبب آن بسزا و جزاى اعمال خود واقف گردند فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ پس هر كه عمل كند مقدار ذره نيكويى به بيند آن را و جزاى آن را وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ و هر كه بكند به قدر ذره بدى به بيند آن را و مكافات آن را « قيل هى احكم آية فى القرآن و كان رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و إله يسميها الجامعة » در مجمع البيان گفته كه قراءت حضرت امير المؤمنين عليه السّلام « خيرا يره و شرا يره » بضم يا است در هر دو موضع ، در خبر است كه چون اين آيه نازل گرديد بعضى از اصحاب گفتند يا رسول اللَّه اين كار عظيم است كه بهر مثقال ذره از عمل كه از ما صادر شود مكافات دهند حضرت فرمود كه مكاره دنيوى مانند بيمارى و مصيبت و امثال آنها كه بشما ميرسد در برابر مثاقيل شر شماست و اما مثاقيل خير مدّ خر است تا روز قيامت و مكافات آن را بشما دهند على بن ابراهيم روايت كرده كه حضرت امام محمد باقر عليه السّلام در تفسير آيهء فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ چنين فرمودند كه هر كس از اهل دوزخ كه در دنيا مانند ذره‌اى كار نيك كند مىبيند آن را در روز قيامت از روى حسرت و ندامت كه چرا اين عمل را براى غير خداى تعالى كرده‌ام و بمحض رضاى الهى بجا نياورده‌ام و در تفسير « وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ » فرمودند كه هر از اهل جنت كار بدى كند ميبيند در روز قيامت آن را در حالتى كه آمرزيده شده باشد از آن عمل .