ليلة مضت من شهر رمضان و نزل الزبور فى ليلة ثمانى عشرة مضت من شهر رمضان و نزل القرآن فى ليلة القدر » و همچنين اينحديث منافيست با حديثى كه در آن باب آورده‌اند كه « عن ابى عبد اللَّه عليه السّلام قال ان الشهور عند اللَّه اثنى عشر شهرا فى كتاب اللَّه يوم خلق السماوات و الارض فغرة الشهور شهر اللَّه عز ذكره و هو شهر رمضان و قلب شهر رمضان ليلة القدر و نزل القرآن فى اول ليلة من شهر رمضان فاستقبل الشهر بالقرآن » غره بمعنى خوب‌تر و مشهورتر است و آنچه در دفع منافات نزول قرآن بخاطر فاتر كاتب الحروف ميرسد اين است كه محتملست كه قرآن از براى پيغمبر صلى اللَّه عليه و إله در زمين اول ماه رمضان فروز آمده باشد چنانچه بعثت حضرت نيز در اول ماه رمضان بوده و نازل شده باشد از لوح المحفوظ جملة واحدة در شب بيست و سيم ماه رمضان سابق بر آن بسوى بيت المعمور يا بسماء دنيا و اين احتمال را در نزول انجيل نيز ميتوان گفت اللَّه اعلم بحقايق الامور وَ ما أَدْراكَ و چه چيز دانا گردانيد ترا ما لَيْلَةُ الْقَدْرِ چه چيز است شب قدر و شرف و منزلت آن بچه مرتبه است و بعد ازين بيان عظم قدر آن مىكند و ميفرمايد لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ شب قدر بهتر است از هزار ماه كه مشتمل بليلة القدر نباشد و اين قيد در احاديث اهل بيت عليه السّلام موجود است و فائدهء اين قيد آنست كه تا تفضيل شىء بر نفس لازم نيايد « و فى تفسير على بن ابراهيم رأى رسول صلى اللَّه عليه و إله فى نومه كأن قرودا تصعد منبره فغمه ذلك فانزل اللَّه إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ وَ ما أَدْراكَ ما لَيْلَةُ الْقَدْرِ ، لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ تملكه بنو امية ليس فيها ليلة القدر » و حاصل معنى آيه كريمهء چنين مىشود كه شب قدر بهتر است از هزار ماه كه بنى اميه بعد از تو حكومت كنند و ايشان را ليلة القدر نباشد چرا كه اهل بيت ترا در اين شب قربها و كرامتها دست ميدهد و شيعيان ايشان را بركتها ميرسد كه تلافى حكومت مخالفين ميكنند با زيادتى و ترمذى كه يكى از محدثين و فقهاى عامه است باسناد خود از حضرت امام حسن عليه السّلام روايت كند كه پيغمبر صلى اللَّه عليه و إله بنى اميه را به صورت ميمونها بر منبر خود ديد