عقبه فَكُّ رَقَبَةٍ رهانيدن بنده است از قيد بندگى « و فى اصول الكافى عن الصادق عليه السّلام يعنى بقوله فك رقبة ولاية امير المؤمنين عليه السّلام فان ذلك فك رقبة » يعنى ميخواهد خداى تعالى بقول خود كه فرموده « فك رقبة » ولايت و خلافت امير المؤمنين عليه السّلام را زيرا كه ولايت آن حضرت سبب رهانيدن رقاب مردمست از آتش جهنم پس حمل عقبه بر ولايت بطريق مبالغه خواهد بود از قبيل حمل مسبب بر سبب « ايضا فى اصول الكافى عن ابان بن تغلب عن ابى عبد اللَّه عليه السّلام قال قلت له جعلت فداك قوله فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ ؟ قال من اكرمه اللَّه لولايتنا فقد جاز العقبة و نحن تلك العقبة التي من اقتحمها نجا قال فسكت فقال لى فهلا افيدك حرفا خيرا لك من الدنيا و ما فيها ؟ قلت بلى جعلت فداك قال قوله فك رقبة ثم قال الناس كلهم عبيد النار غيرك و اصحابك فان اللَّه فك رقابكم من النار بولايتنا اهل البيت » يعنى ابان بن تغلب روايت كرده كه من به حضرت صادق عليه السّلام گفتم قربانت شوم آيت فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ چه معنى دارد ؟ حضرت فرمود كسى كه حق تعالى او را گرامى داشته بولايت ما ائمهء معصومين پس بتحقيق او گذشته از عقبه و مائيم آن عقبه كه هر كه در ميان آن در آيد نجات دنيا و آخرت يابد پس معنى فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ اينست كه مردم در نيامدند در ولايت ما و قبول ولايت ما نكردند كه اگر اينچنين ميكردند ناجى بودند ابان گفت بعد ازين حديث امام عليه السّلام ساعتى ساكت شدند و پس از سكوت فرمودند كه ميخواهى كه تو را خبر كنم بحرفى كه آن حرف بهتر باشد از دنيا و آنچه در آنست ؟ گفتم آرى قربانت شوم فرمود اين قول خداى تعالى است كه فرموده « فك رقبة » و بعد ازين گفتند كه همه مردمان در قيد آتش جهنم‌اند مانند عبيد كه در قيد و حكم صاحبان خودند غير تو اى ابان و مصاحبان تو كه اعتقاد بولايت ما دارند پس بدرستى كه حق تعالى رهانيد گردنهاى شما را از آتش جهنم بواسطهء دوستى ما اهل بيت رسالت و ولايت « و فى رواية على بن ابراهيم العقبة الأئمة عليهم السلام من صعدها فك رقبته من النار » أَوْ إِطْعامٌ فِي يَوْمٍ ذِي مَسْغَبَةٍ « مسغبة » بر