فَذَكِّرْ پس پند ده بآيات قرآنى خلايق را إِنْ نَفَعَتِ الذِّكْرى اگر سود كند ايشان را پند دادن سَيَذَّكَّرُ مَنْ يَخْشى زود باشد كه پند پذير گردد بآيات قرآنى كسى كه بترسد عذاب و عقاب الهى را وَ يَتَجَنَّبُهَا اى و يتجنب من الذكرى الْأَشْقَى الَّذِي يَصْلَى النَّارَ الْكُبْرى يعنى و اجتناب كند و كناره گيرد از موعظه شقىترين عاصيان آن شقىترين كه در ميآيد در آتش بزرگ كه آن آتش آخرتست و آتش صغرى آتش دنياست و در حديث آمده كه آتش دنيا جزئى است از هفتاد جزء آتش جهنم بنا بر اين ترجمه اشقى افعل تفضيل است بمعنى شقىترين فاسقان و عاصيان كه مراد از آن كفارند و بعضى اشقى را بمعنى شقى گرفته‌اند كه افعل تفضيل بمعنى اصل فعل باشد ثُمَّ لا يَمُوتُ فِيها پس آن شقى نميميرد در آن آتش كبرى تا از عذاب استراحت يابد وَ لا يَحْيى و نه زنده باشد زندگى كه از آن نفعى برد بلكه حياة او و بال اوست و هميشه تمناى موت كند . [ سوره الأعلى ( 87 ) : آيات 14 تا 19 ] قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّى ( 14 ) وَ ذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّى ( 15 ) بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَياةَ الدُّنْيا ( 16 ) وَ الْآخِرَةُ خَيْرٌ وَ أَبْقى ( 17 ) إِنَّ هذا لَفِي الصُّحُفِ الْأُولى ( 18 ) صُحُفِ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى ( 19 ) قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّى يعنى بتحقيق رستگارى يافت آن كس كه ادا كرد زكات فطر را وَ ذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّى و ياد كرد نام پروردگار خود را پس نماز عيد را بجا آورد و اين ترجمه موافق حديث من لا يحضره الفقيه اينست كه « سئل الصادق عليه السّلام عن قول اللَّه عز و جل قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّى قال من اخرج الفطرة قيل له وَ ذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّى قال خرج الى الجبانة فصلى » يعنى از حضرت صادق عليه السّلام معنى قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّى پرسيدند فرمود مراد از من تزكى آن كسيست كه اخراج زكات فطر كند و معنى وَ ذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّى پرسيدند حضرت فرمود مراد از فصلّى اينست كه برون رفت بسوى