صحرا پس بجا آورد نماز عيد را . در مجمع البيان گفته كه اين سوره مكيست و در مكه نه زكات فطر بود و نه نماز عيد بنا بر اين حديث بايد كه اول سوره مكى باشد و اين آيات مدنى و بعضى قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّى را اينچنين تفسير كرده‌اند كه قد افلح من تطهر من الشرك و در اصول كافى از عبد بن عبد اللَّه الدهقان روايت كرده كه حضرت امام رضا عليه السّلام از من پرسيد كه معنى آيهء وَ ذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّى چه چيز است ؟ گفتم مراد اينست كه هر گاه نام خداى تعالى برند بر خيزند و نماز گذارند حضرت فرمود « لقد كلف اللَّه عز و جل هذا شططا » يعنى بنا برين معنى هر آينه بتحقيق تكليف كرده خداى تعالى از روى ظلم و جور پس من گفتم قربانت شوم معنى آيت چه خواهد بود ؟ فرمود كلما ذكر اسم ربه صلى على محمد و آله يعنى مراد از آيت اينست كه هر گاه كسى ذكر پروردگار خود كند بايد كه صلوات بر پيغمبر و بر آل او نيز بفرستد مخفى نماند كه بنا بر حديث مذكور در كتاب من لا يحضره الفقيه آيت دلالت بر وجوب صدقهء فطر و نماز عيد مىكند زيرا كه شك نيست كه چيزى كه رستگارى از عذاب آخرت موقوف بر آن باشد آن واجب خواهد بود پس صدقهء فطر و نماز عيد هر دو واجب باشند ليكن به شرايطى كه از روايات و كتب فرعيهء فقهيه معلوم مىشود بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَياةَ الدُّنْيا بلكه اختيار ميكنيد شما زندگى دنيا و زخارف و مستلذات آن را ميتواند كه اين خطاب مخصوص باشقيا باشد بطريق التفات يا بتقدير « قل اى قل للاشقياء بل تؤثرون الحياة الدنيا » و ميتواند كه خطاب باكثر بنى آدم باشد چه اكثر مردم به اين بلا مبتلايند « و فى اصول الكافى عن ابى عبد اللَّه عليه السّلام رأس كل خطيئة حب الدنيا » وَ الْآخِرَةُ خَيْرٌ وَ أَبْقى و سراى آخرت كه مشتمل به بهشت و حور و قصور است بهتر و پاينده‌تر است از مستلذات دنيا إِنَّ هذا بدرستى كه اين سخن يعنى مضمون قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّى لَفِي الصُّحُفِ الْأُولى هر آينه در كتابهاى پشينيانست يعنى در كتابهاى كه قبل از قرآن براى انبياء ما تقدم نازل شده و آن صحف اولى صُحُفِ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى