بر آنچه برو بوحى الهى ميرسد تهمت كننده نيست و در تتمهء حديث ابو بصير است كه من از حضرت صادق عليه السّلام معنى « وَ ما هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِينٍ » را پرسيدم حضرت فرمود اى ما هو تبارك و تعالى على نبيه بغيبه بضنين عليه بنا برين ضمير وَ ما هُوَ راجع بخداى تعالى است يعنى و نيست خداى تعالى بر پيغمبر خود برسانيدن وحى بخيل بلكه جميع ما يحتاج اليه را به او مىرساند وَ ما هُوَ بِقَوْلِ شَيْطانٍ رَجِيمٍ و نيست قرآن سخن شيطان رانده شده از رحمت الهى در تتمهء حديث ابو بصير است كه مراد از شيطان كاهن است كه با قريش مىباشد يعنى نيست قرآن سخن ساحر و كاهن و چون كاهن به زبان شيطانى كه هميشه با اوست سخن ميگويد بنا برين تعبير از او بشيطان كرده و بعد ازين اظهار گمراهى آنها مىكند كه قرآن را بسحر و كهانت نسبت ميدادند و ميفرمايد كه فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ پس شما راه حق را گذاشته بكجا ميرويد چنانچه كسى كه از جاده بيرون افتد گويند بكجا ميروى كه راه آن نيست و به تعب و محنت مىافتى إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعالَمِينَ نيست اين قرآن مگر موعظه و پندى براى عالميان و در تتمهء حديث ابو بصير است كه حضرت صادق عليه السّلام در تفسير « فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ » فرمودند كه « اين تذهبون فى على يعنى فى ولايته » و در تفسير « إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعالَمِينَ » گفتند « لمن اخذ اللَّه ميثاقه على ولايته عليه السلم » يعنى مراد از عالمين آن جماعتند كه حق تعالى عهد ولايت از ايشان گرفت بنا بر اين معنى آيت اينست كه نيست قرآن موعظه مگر براى آن كسانى كه حق تعالى در روز الست بربكم عهد قبول ولايت حضرت امير المؤمنين عليه السّلام از ايشان گرفته لِمَنْ شاءَ مِنْكُمْ أَنْ يَسْتَقِيمَ بدل للعالمين است با اعادهء جارو حاصل كلام اينست كه قرآن موعظه است براى عالميان يعنى براى آن جماعتى كه خواهند از جملهء شما اينكه مستقيم شوند در راه حق « و فى تتمة الحديث : لِمَنْ شاءَ مِنْكُمْ أَنْ يَسْتَقِيمَ فى طاعة على و الأئمة من بعده » وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ يَشاءَ اللَّهُ و نخواهيد شما استقامت بر طريق حق را مگر آنكه خواهد خداى تعالى از شما آن را ، يعنى مگر آنكه حق تعالى شما را