ثابت لِلطَّاغِينَ مَآباً و طاغيان از حدود الهى در گذرندگان را بازگشت و قرارگاه است لابِثِينَ فِيها أَحْقاباً حالكونى كه لبث كنندگانند در آن جهنم روزگار متوالى غير متناهى كه خروج ايشان از آنجا ممكن نباشد چنانچه على بن ابراهيم باسناد خود از ابو جعفر الاحول محمد بن على بن نعمان مؤمن الطاق روايت كرده و از حمران بن اعين كه من از حضرت صادق عليه السّلام سؤال از آيهء كريمهء « لابِثِينَ فِيها أَحْقاباً » كردم حضرت فرمود « هذه فى الذين لا يخرجون من النار » و بعضى از مفسرين گفته‌اند كه اين آيت در شأن اهل توحيد نازل شده كه بعد از مضى احقاب از دوزخ بيرون آيند و در معانى الاخبار در تحديد احقاب از حضرت صادق عليه السّلام چنين روايت كرده كه « الاحقاب ثمانية حقب و الحقب ثمانون سنة و السنة ثلاثمائة و ستون يوما و اليوم كألف سنة مما تعدون » يعنى احقاب جمع حقب است و ما صدق آن هشت حقب است و هر حقبى هشتاد سال است و هر سال سيصد و شصت روز و هر روزى مانند هزار سال است از آنچه ميشماريد و على بن ابراهيم روايت كرده كه « الاحقاب السنون و الحقب سنة و السنة عددها ثلاثمائة و ستون يوما و اليوم كالف سنة » و به اين روايت حقب يك سال خواهد بود و احقاب سالى چند غير معين و صاحب مجمع البيان در تأييد كلام بعضى از مفسرين از حضرت امام ابى جعفر الباقر عليه السّلام حديثى ايراد كرده نقيض حديث على بن ابراهيم زيرا كه در آن كتاب ميگويد كه « عن حمران قال سألت ابا جعفر عليه السّلام عن هذه الاية فقال هذه فى الذين يخرجون من النار » و بعد ازين گفته كه « و روى الاحول مثله » با آنكه در اسناد حديث على بن ابراهيم هم احول است و هم حمران چنانچه دانستى و محتملست كه كلمهء « لا » در نسخهء صاحب مجمع البيان از قلم افتاده باشد و يا در نسخهء على بن ابراهيم زياد شده باشد و ظاهر اين احتمالست زيرا كه على بن ابراهيم بعد از ذكر تحديد احقاب اينحديث را ذكر كرده اللَّه اعلم بحقايق الامور لا يَذُوقُونَ فِيها بَرْداً نچشند ايشان در جهنم سردى را كه باعث راحت ايشان شود و شدت حرارت دوزخ را از ايشان باز دارد و على بن ابراهيم روايت