. وَ ما تَفَرَّقُوا و اختلاف نكردند و متفرق نشدند امم سابقه مطلقا يا اهل كتاب بآراء و اهواى مختلفه إِلَّا مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْعِلْمُ مگر از پس آنكه آمد بديشان علم حقيقت ايمان بَغْياً بَيْنَهُمْ به جهت ستمكارى و جبارى كه ثابت بود ميان ايشان على بن ابراهيم مطابق حديث مذكور معنى آيه را چنين گفته كه اختلاف اهل نفاق بولايت و امامت على مرتضى از روى جهل و نادانى نبوده بلكه چون فضيلت آن حضرت را دانستند پس از روى تعجب و حسد انكار آن نمودند و اختيار آراء مختلفه و مذاهب باطله كردند وَ لَوْ لا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ و اگر نبودى سخنى كه پيشى گرفته در تأخير عذاب و استيصال ايشان از پروردگار تو إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى تا زمان نامبرده شده و مقرر گشته در لوح المحفوظ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ هر آينه حكم كرده شدى بتعجيل اهلاك و استيصال ايشان وَ إِنَّ الَّذِينَ أُورِثُوا الْكِتابَ مِنْ بَعْدِهِمْ و بدرستى كه آنان كه داده شدند كتاب يعنى قرآن از پس امم ماضيه ، مراد يهوديان و مشركان زمان حضرت رسالت - پناه صلى اللَّه عليه و آله و سلم است لَفِي شَكٍّ مِنْهُ هر آينه در شك‌اند از قرآن مُرِيبٍ شكى در اضطراب آرنده به اين معنى كه ظن غالب ايشان اين بود كه قرآن نازل از جانب اللَّه نيست فَلِذلِكَ پس به جهت اين اختلاف و تفرق فَادْعُ پس بخوان مردم را باتفاق در اصول دين و موالاة امير المؤمنين عليه السّلام چنانچه در حديث صادق عليه السلام است كه : فادع يعنى الى ولاية امير المؤمنين عليه السّلام وَ اسْتَقِمْ و مستقيم باش بر تبليغ نبوت و امامت كَما أُمِرْتَ هم چنان كه مأمور شده‌اى وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَهُمْ و تابع مشو آرزوهاى باطلهء ايشان را ما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ الْكِتابِ و بگو ايمان آوردم به آنچه نازل كرده خداى - تعالى از جنس كتاب بر من و بر انبياء ما تقدم وَ أُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَيْنَكُمُ و ديگر مأمور شده‌ام به اينكه عدل كنم و طريقهء سويت مرعى دارم ميان شما اللَّهُ رَبُّنا وَ رَبُّكُمْ خداى تعالى پروردگار ما و شماست لَنا أَعْمالُنا ما راست جزاى اعمال ما وَ لَكُمْ