تا آنكه معلوم اهل كتاب شود كه اين عدد موافق مضمون كتاب وحيانى ايشانست و ازين موافقت دانند كه ما جاء به النبى حق است و از جملهء ما جاء النبى ربوبيت خداى تعالى و رسالت محمد مصطفى صلى اللَّه عليه و إله و وصايت على مرتضى است سلام اللَّه عليه ، ازينجهت ايشان يقين كنند بر ربوبيت و رسالت و وصايت و همهء اينها را حق دانند و بعد ازين محمد بن فضل گويد كه از آيهء وَ يَزْدادَ الَّذِينَ آمَنُوا إِيماناً سؤال كردم حضرت فرمود يزدادون بولاية الوصى ايمانا يعنى ايشان زياد ميكنند ايمان را كه قبل ازين به پيغمبر داشتند . بايمان آوردن بوصى او پس مرا از زيادتى ايمان درين آيه زيادتى باعتبار كميت خواهد بود و از آيهء وَ لا يَرْتابَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ وَ الْمُؤْمِنُونَ سؤال كردم حضرت فرمود كه شك نميكنند ايشان بولايت على عليه السّلام وَ لِيَقُولَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ و تا بگويند آنانى كه در دلهاى ايشان بيمارى شك است وَ الْكافِرُونَ و بگويند جمعى از ناگرويدگان كه جازمند در تكذيب بنا برين ترجمه مراد از مرض مرض شك است نه مرض نفاق زيرا كه اين آيه در مكه نازل شده و در مكه نفاقى نبود بلكه مردم آنجا در آن وقت دو فرقه بودند فرقه‌اى در تفرقهء شك افتادند و فرقه‌اى جازم بودند كه پيغمبر كاذب و ساحر است و ميتواند كه مراد از مرض مرض نفاق باشد به اين اعتبار كه اين آيت اخبارى باشد از غيب و چون علم كامل الهى محيط بود بر اينكه در مدينه بعد از هجرت اهل نفاق خواهند بهمرسيد پس حق تعالى اخبار نمود بوقوع نفاق بعد ازين تا اين معجزه باشد بر صحت نبوت او ما ذا أَرادَ اللَّهُ بِهذا مَثَلًا چه چيز خواسته خداى تعالى به اين عدد از روى مثل ؟ و تعبير به مثل اشارتست بر اينكه چون اين عدد عددى عجيب و غريبست پس غرابت اين عدد مانند غرابت مثل است و بايد كه آنچه از ظاهر اين فهميده مىشود مراد اللَّه نباشد بلكه حق تعالى به اين عدد مثلى زده باشد براى امرى ديگر و تنبيه است بر اينكه مقصود از آن امر ديگر است مخفى نماند كه لام و ليقولوا لام غرض نميتواند كه باشد زيرا كه غرض از جعل زبانيهء