باقى نوزده ساعتست كه در آن بامور لا يعنى و لا ينبغى مشغول توان شد بنا بر اين عدد زبانيه به اين عدد قرار يافت . على بن ابراهيم روايت كرده كه « لكل رجل تسعة عشر من الملائكة يعذبونهم » . [ سوره المدثر ( 74 ) : آيه 31 ] وَ ما جَعَلْنا أَصْحابَ النَّارِ إِلاَّ مَلائِكَةً وَ ما جَعَلْنا عِدَّتَهُمْ إِلاَّ فِتْنَةً لِلَّذِينَ كَفَرُوا لِيَسْتَيْقِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ وَ يَزْدادَ الَّذِينَ آمَنُوا إِيماناً وَ لا يَرْتابَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ لِيَقُولَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ وَ الْكافِرُونَ ما ذا أَرادَ اللَّهُ بِهذا مَثَلاً كَذلِكَ يُضِلُّ اللَّهُ مَنْ يَشاءُ وَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ وَ ما يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلاَّ هُوَ وَ ما هِيَ إِلاَّ ذِكْرى لِلْبَشَرِ ( 31 ) وَ ما جَعَلْنا أَصْحابَ النَّارِ إِلَّا مَلائِكَةً و نگردانيديم ما ملازمان و موكلان دوزخ را مگر فرشتگان تا آنكه با معذبين مخالف بالحقيقة باشند و از جنس آنها نباشند كه مبادا جنسيت تقاضاى رأفتى و شفقتى نسبت به معذبين كند لهذا حق تعالى رسول را از جنس انس گردانيد تا با هم جنس خود در مقام مرحمت و ملاطفت باشند وَ ما جَعَلْنا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةً لِلَّذِينَ كَفَرُوا و نگردانيديم ما عدهء موكلان دوزخ را مگر عددى كه تقاضاى ابتلا و امتحان كند براى آنانى كه نگرويدند و ايمان نياوردند به خداى تعالى و برسول او چنانچه ايشان بعد از استماع اين عدد خاص در مقام استهزاء و سخريه در آمدند و گفتند كه : نوزده تن چگونه در مقام عذاب اكثر ثقلين توانند درآمد ؟ و در اين باب تفكر نكردند و به عقول خود رجوع ننمودند كه هر گاه حق تعالى يك فرشته را بر جميع مردمان مسلط ساخته باشد براى قبض ارواح ، بيقين در اين عدد حكم و مصالح لا يعد و لا يحصى مندرج و مندمج خواهد بود پس ذكر اين عدد خاص امتحانى بود مشركين قريش را