بمانيد ؟ يَوْماً يَجْعَلُ الْوِلْدانَ شِيباً از عذاب روزى كه بگرداند كودكان را پير از كثرت هول و شدت غم زيرا كه بسيارى فزع و اندوه جوانان را پير گرداند السَّماءُ مُنْفَطِرٌ بِهِ آسمان با وجود عظمت و رفعت شكافته شود بسبب شدت آن روز پس سائر مخلوقات بطريق اولى شكافته شوند و چون تأنيث سماء حقيقى نيست بنا برين منفطر فرمود نه منفطره يا اينكه سماء گفته و از آن سقف عالم خواسته چنانچه ميگويند سماء البيت و از آن سقف خانه ميخواهند و محتملست كه بنياد كلام بر حذف باشد به اين تقدير كه السماء شىء منفطر به يا تقدير كلام چنين باشد كه السماء ذات انفطار به كانَ وَعْدُهُ مَفْعُولًا هست وعدهء خداى تعالى بآمدن اين روز كرده شده و بعضى ضمير وعده را راجع بيوم كرده‌اند يعنى هست وعدهء اين روز به عمل آمده شده إِنَّ هذِهِ تَذْكِرَةٌ بدرستى كه اين آيتها كه ذكر كرديم پنديست و آگاه گردانيد نيست مر شما را فَمَنْ شاءَ اتَّخَذَ إِلى رَبِّهِ سَبِيلًا پس هر كه خواهد فرا گيرد بسبب متعظ شدن به اين مواعظ بسوى قرب و ثواب پروردگار خود راهى . على بن ابراهيم عليه الرحمه از حضرت ابى جعفر الباقر عليه السّلام روايت كرده كه بعد از نزول آيهء : قُمِ اللَّيْلَ إِلَّا قَلِيلًا نِصْفَهُ أَوِ انْقُصْ مِنْهُ حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و إله در شب برميخاستند و مردم را بنزول اين آيه بشارت دادند و بعضى اصحاب در شب برميخاستند و چون مقادير نصف و كمتر و بيشتر را نميدانستند و بر ايشان مشتبه ميشد از اينجهت تا اول صبح بيدار بودند پس حق تعالى اين بار گران را از دوش اهل ايمان برداشته فرمود : [ سوره المزمل ( 73 ) : آيه 20 ] إِنَّ رَبَّكَ يَعْلَمُ أَنَّكَ تَقُومُ أَدْنى مِنْ ثُلُثَيِ اللَّيْلِ وَ نِصْفَهُ وَ ثُلُثَهُ وَ طائِفَةٌ مِنَ الَّذِينَ مَعَكَ وَ اللَّهُ يُقَدِّرُ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ عَلِمَ أَنْ لَنْ تُحْصُوهُ فَتابَ عَلَيْكُمْ فَاقْرَؤُا ما تَيَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ عَلِمَ أَنْ سَيَكُونُ مِنْكُمْ مَرْضى وَ آخَرُونَ يَضْرِبُونَ فِي الْأَرْضِ يَبْتَغُونَ مِنْ فَضْلِ اللَّهِ وَ آخَرُونَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَاقْرَؤُا ما تَيَسَّرَ مِنْهُ وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ وَ أَقْرِضُوا اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً وَ ما تُقَدِّمُوا لِأَنْفُسِكُمْ مِنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِنْدَ اللَّهِ هُوَ خَيْراً وَ أَعْظَمَ أَجْراً وَ اسْتَغْفِرُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 20 )